art. 36
Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. Prawo probiercze
Dz.U. 2011 nr 92 poz. 529
Treść przepisu
Art. 36.
1.
Organy administracji probierczej pobierają opłaty za:
1)
przeprowadzanie badań wyrobów z metali szlachetnych i wyrobów zawierających metale
szlachetne;
2)
umieszczenie znaku „MET”;
3)
oznaczenie wyrobów cechami probierczymi przy użyciu urządzeń laserowych;
4)
wydanie świadectw badania na wniosek podmiotu zgłaszającego;
5)
dokonanie ekspertyzy wyrobów z metali szlachetnych i stopów zawierających metale szlachetne,
w tym ekspertyz wyrobów zabezpieczonych podczas czynności kontrolnych, w przypadku
gdy wynik badania tych wyrobów nie potwierdzi próby deklarowanej przez podmiot wprowadzający
wyrób do obrotu;
6)
dokonanie wpisu znaku imiennego do rejestru znaków imiennych;
7)
udostępnienie danych z rejestru znaków imiennych;
8)
umieszczenie na wyrobach z metali szlachetnych, na wniosek podmiotu zgłaszającego,
znaków imiennych oraz oznaczeń liczbowych informujących o próbie;
9)
wykonanie, na wniosek podmiotu zgłaszającego, czynności pomocniczych towarzyszących
czynnościom badania i oznaczania;
10)
wystawienie, na wniosek podmiotu zgłaszającego, zaświadczeń o przeprowadzonych czynnościach;
11)
wydanie decyzji o utworzeniu albo o odmowie utworzenia punktu probierczego.
2.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa.
3.
Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, pobiera się za każdy rozpoczęty gram badanego
wyrobu z metali szlachetnych, niezależnie od zastosowanej metody badania.
4.
Opłatę za umieszczenie na wyrobie znaku imiennego, znaku „MET” oraz oznaczeń liczbowych
informujących o próbie wyrobu z metalu szlachetnego przy użyciu urządzeń laserowych
pobiera się od każdej oznaczonej sztuki.
5.
Opłaty za czynności probiercze, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 i 6-11, są pobierane
przy przyjmowaniu wyrobów do badania i oznaczenia cechą probierczą, a także przy przyjmowaniu
wniosku zgłoszenia znaku imiennego do rejestru znaków imiennych oraz wniosku o udostępnienie
danych z rejestru znaków imiennych lub wniosku dotyczącego utworzenia punktu probierczego.
6.
Jeżeli potrzeba zastosowania laserowej metody oznaczenia wyrobu z metalu szlachetnego
cechą probierczą wystąpi po zbadaniu wyrobu, opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 3,
można pobrać przy wydawaniu wyrobu.
7.
Opłaty za czynności probiercze, o których mowa w ust. 1 pkt 5, są obliczane na podstawie
stawki godzinowej, po zakończeniu czynności badawczych.
8.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego
Urzędu Miar, określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat i tryb ich pobierania,
uwzględniając w szczególności rodzaje wyrobów oraz rodzaje metali szlachetnych, z
których je wykonano, a także koszty wykonywanych czynności.
Rozdział 6
Nadzór nad wykonywaniem przepisów ustawy
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy