art. 3a ust. 2

Ustawa z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących

Dz.U. 2011 nr 135 poz. 789
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis definiuje decyzję zasadniczą jako kluczowy akt administracyjny uprawniający do ubiegania się o pozostałe zezwolenia (w tym lokalizacyjne) przy budowie obiektów energetyki jądrowej oraz określający wymogi dotyczące podmiotu inwestora (rezydencja w UE/EFTA/OECD) i organu wydającego (minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi).

Treść przepisu

Art. 3a. 1. Decyzja zasadnicza określa dozwolone parametry inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądro-wej i uprawnia do ubiegania się o uzyskanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz innych decyzji niezbędnych do przygotowania, realizacji i użytkowania inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej. Decyzja zasadnicza zabezpiecza interes publiczny pod względem celów polityki państwa, w tym poli-tyki energetycznej, polityki surowcowej i interesu surowcowego państwa, oraz bezpieczeństwa państwa. 2. Decyzję zasadniczą wydaje się inwestorowi, który posiada siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub państwie członkowskim Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). 3. Decyzję zasadniczą wydaje się dla jednego albo więcej niż jednego obiektu energetyki jądrowej, jeżeli te obiekty są ze sobą funkcjonalnie powiązane. 4. Decyzję zasadniczą wydaje minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi na wniosek inwe-stora.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy