art. 166

Art. 166. 1. Kwalifikacja dziecka do przysposobienia krajowego obejmuje: 1) diagnozę psychologiczną dziecka; 2) określenie specyfiki potrzeb dziecka w kontekście prawidłowego doboru rodziny; 3) dokonywaną przez psychologa ocenę stopnia możliwości nawiązania przez dziecko więzi emocjonalnej w nowej rodzinie; 4) ustalenie sytuacji prawnej rodzeństwa dziecka; 5) dokonywaną przez psychologa analizę aktualnych więzi dziecka z bliskimi mu osobami; 6) analizę całościowej sytuacji dziecka w celu zbadania, czy przysposobienie leży w jego najlepszym interesie, dokony-waną na podstawie opinii, o których mowa w art. 139a ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5. 1a. Kwalifikacja dziecka do przysposobienia międzynarodowego obejmuje: 1) dokonywaną przez psychologa ocenę stopnia możliwości nawiązania przez dziecko więzi emocjonalnej w rodzinie mającej miejsce zamieszkania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej; 2) analizę całościowej sytuacji dziecka w celu zbadania, czy przysposobienie międzynarodowe leży w jego najlepszym interesie, dokonywaną na podstawie opinii, o której mowa w art. 139a ust. 1 pkt 3; 3) analizę prawidłowości prowadzenia poszukiwania kandydata do przysposobienia na terenie kraju. 2. Przy kwalifikowaniu dziecka do przysposobienia ośrodek adopcyjny współpracuje w szczególności z asystentem rodziny, a w przypadku gdy rodzinie dziecka nie został przydzielony asystent rodziny – z podmiotem organizującym pracę z rodziną, koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej, organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej, placówkami opiekuńczo--wychowawczymi, regionalnymi placówkami opiekuńczo-terapeutycznymi, interwencyjnymi ośrodkami preadopcyjnymi, podmiotami leczniczymi, placówkami oświatowymi, jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej, sądami oraz Policją. Dziennik Ustaw – 74 – Poz. 49