§ 3

§ 3. 1. Koszty uzasadnione uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw lub poniesionej opłaty zastępczej uwzględnia się w kalkulacji cen energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego ustalanych w taryfach przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy, przyjmując, że każda jednostka energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego, dla poszczególnych rodzajów energii, sprzedawana przez dane przedsiębiorstwo energetyczne odbiorcom końcowym jest w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami. 2. Maksymalna wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1, uwzględnianych w kalkulacji cen energii elektrycznej, ciepła lub gazu ziemnego ustalanych w taryfach przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy, jest równa wysokości kosztów: 1) uzyskania świadectw, obliczonych według wzoru: \( K_m^n = O_{zj} \times E_{pp}^n \) gdzie poszczególne symbole oznaczają: Knm- maksymalny koszt uzasadniony uzyskania świadectw w danym roku rozliczeniowym, w [zł], Ozj- wysokość jednostkowej opłaty zastępczej określoną w § 4, w [zł/toe], Enpp- ilość energii pierwotnej wynikającą ze świadectw, które dane przedsiębiorstwo energetyczne planuje przedstawić do umorzenia w danym roku rozliczeniowym, w [toe]; 2) opłaty zastępczej poniesionej w roku poprzedzającym rok sporządzania taryfy. 3. Ilość energii pierwotnej, oznaczonej symbolem Enpp, o której mowa w ust. 2, nie może być większa od ilości energii pierwotnej obliczonej według wzoru, o którym mowa w § 2 ust. 2, pomniejszonej o ilość energii pierwotnej odpowiadającej poniesionej opłacie zastępczej w roku poprzedzającym rok sporządzania taryfy.