§ 7

§ 7. 1. Badanie krwi polega na przeprowadzeniu analizy laboratoryjnej krwi pobranej z żyły badanego metodą chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią masową lub inną metodą instrumentalną, w tym: wysokosprawną chromatografią cieczową, wysokosprawną chromatografią cieczową połączoną ze spektrometrią masową lub metodą enzymatyczną albo mikrometodą Widmarka, albo inną metodą zgodną z aktualną wiedzą medyczną. 2. Krew do badania pobiera się od skazanego lub sprawcy w objętości około 5 cm3 z zachowaniem następujących warunków: 1) do pobrania krwi używa się sprawnego sprzętu jednorazowego użytku posiadającego odpowiedni atest; 2) do naczynia, do którego pobiera się krew, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji; 3) do dezynfekcji skóry należy używać środków odkażających niezawierających alkoholu. 3. Do pobrania krwi do badań obowiązany jest lekarz, pielęgniarka lub inna uprawniona osoba wykonująca zawód medyczny w podmiocie leczniczym udzielającym świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. 4. W razie powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że pobranie krwi spowoduje zagrożenie życia lub zdrowia skazanego lub sprawcy, decyzję o dokonaniu zabiegu podejmuje lekarz. 5. Z pobrania krwi bądź odstąpienia od pobrania sporządza się, w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, protokół, którego wzór stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia. 6. Czynność pobrania krwi wykonuje się w obecności sądowego kuratora zawodowego.