§ 5

§ 5. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 115 § 5 pkt 3 Kodeksu, podmiot leczniczy udziela świadczeń zdrowotnych osobie pozbawionej wolności: 1) w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410, z późn. zm.3)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 89, poz. 590 i Nr 166, poz. 1172, z 2008 r. Nr 17, poz. 101 i Nr 237, poz. 1653, z 2009 r. Nr 11, poz. 59 i Nr 122, poz. 1007, z 2010 r. Nr 107, poz. 679 i Nr 219, poz. 1443 oraz z 2011 r. Nr 30, poz. 151, Nr 112, poz. 654 i Nr 208, poz. 1240 i 1241.); 2) w sytuacji innej niż określona w pkt 1: a) na wniosek osoby pozbawionej wolności, okazującej dokument uprawniający do korzystania z przepustki lub czasowego zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego, oraz b) jeżeli w miejscowości, w której znajduje się podmiot leczniczy, nie ma podmiotu leczniczego dla osób pozbawionych wolności, w którym mogłyby być udzielone świadczenia zdrowotne. 2. Jeżeli osoba pozbawiona wolności w przypadkach, o których mowa w ust. 1, wymaga udzielenia świadczeń zdrowotnych z zakresu leczenia szpitalnego przez okres dłuższy niż określony w przepustce lub czasowym zezwoleniu na opuszczenie zakładu karnego, kierownik podmiotu leczniczego, w którym przebywa ta osoba, bezzwłocznie powiadamia o tym fakcie dyrektora zakładu karnego, który wystawił dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a.