§ 3

§ 3. 1. Dyrektorzy urzędów morskich opracowują plany, uwzględniając wytyczne Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO)3)Wytyczne, o których mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia: Rezolucja IMO Nr A.949(23) Wytyczne w sprawie miejsc schronienia dla statków potrzebujących pomocy z dnia 5 grudnia 2003 r. oraz Rezolucja IMO Nr A.950(23) Serwis asysty morskiej z dnia 5 grudnia 2003 r. zostały podane do publicznej wiadomości w obwieszczeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 29 grudnia 2011 r. w sprawie podania do publicznej wiadomości niektórych przepisów Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) dotyczących bezpieczeństwa morskiego (Dz. Urz. MTBiGM Nr 2, poz. 9).. 2. Plan powinien być spójny z „Planem akcji poszukiwawczych i ratowniczych”, o którym mowa w art. 117 ust. 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, i „Krajowym Planem Zwalczania Zagrożeń i Zanieczyszczeń Środowiska Morskiego”, o którym mowa w § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2002 r. w sprawie organizacji i sposobu zwalczania zagrożeń i zanieczyszczeń na morzu (Dz. U. Nr 239, poz. 2026). 3. Plan zawiera co najmniej: 1) dane właściwego dyrektora urzędu morskiego; 2) dane podmiotów odpowiedzialnych za przyjmowanie zawiadomień i reagowanie w przypadku zgłoszeń alarmowych i zgłoszeń o potrzebie otrzymania pomocy; 3) dane współpracujących podmiotów, które mogą być zaangażowane w działania mające na celu udzielenie statkom pomocy; 4) informacje na temat linii brzegowej, granicznych parametrów statków, które mogą przyjąć poszczególne porty, oraz wszystkich tych czynników, których znajomość ułatwia ocenę oraz umożliwia szybkie podjęcie decyzji dotyczącej miejsca schronienia dla statku w niebezpieczeństwie lub potrzebującego pomocy, wraz z opisem czynników środowiskowych, gospodarczych i społecznych oraz warunków naturalnych istotnych dla podjęcia tej decyzji; 5) procedury oceny sytuacji i podjęcia decyzji o udzieleniu pomocy statkowi w niebezpieczeństwie lub potrzebującemu pomocy lub odmowie przyjęcia statku w danym miejscu; 6) spis zasobów i urządzeń służących do udzielania pomocy, ratowania życia i mienia oraz zapobiegania zanieczyszczeniom i ich zwalczania, które mogą zostać wykorzystane do tej pomocy, w szczególności będących w dyspozycji Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, Marynarki Wojennej, właściwego wojewody, wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska, Państwowego Ratownictwa Medycznego, Straży Granicznej oraz Państwowej Straży Pożarnej; 7) procedury dotyczące współpracy międzynarodowej w celu koordynacji i podejmowania decyzji związanej z postępowaniem ze statkiem w niebezpieczeństwie lub potrzebującym pomocy; 8) procedury dotyczące współpracy pomiędzy dyrektorami urzędów morskich, w celu utworzenia jednolitego krajowego systemu udzielania statkom schronienia, z uwzględnieniem możliwości udzielania pomocy środkami dostępnymi na obszarach właściwości terytorialnej dyrektorów urzędów morskich; 9) procedury dotyczące gwarancji finansowych i odpowiedzialności ustanowione w odniesieniu do statków przyjmowanych w miejscu schronienia; 10) dane podmiotów, które muszą być informowane, oraz sposób ich informowania po podjęciu decyzji, o której mowa w art. 94 ust. 5 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim; 11) procedury przekazywania planów podmiotom, które mogą być zaangażowane w działania mające na celu udzielenie statkom pomocy, a w szczególności podmiotom, o których mowa w pkt 2, 3 i 10, oraz dysponujących zasobami i urządzeniami, o których mowa w pkt 6; 12) procedury udostępniania informacji zawartych w planach sąsiednim państwom członkowskim Unii Europejskiej; 13) procedury występowania o udostępnienie planów sporządzonych przez sąsiednie państwa członkowskie Unii Europejskiej przez dyrektora urzędu morskiego; 14) terminy oraz okoliczności powodujące konieczność zaktualizowania planu; 15) sposób przekazywania i aktualizowania informacji, o których mowa w pkt 1 i 2, do celów publikacji.