§ 162
Dz.U. 2013 poz. 1008
Treść przepisu
§ 162.
1.
Rekultywację gruntów w granicach zakładu górniczego prowadzi się w miarę, jak grunty
te stają się zbędne całkowicie, częściowo lub na określony czas do prowadzenia ruchu
zakładu górniczego.
2.
Rekultywację w granicach udokumentowanego złoża poprzedza się dokonaniem obmiaru wyeksploatowanej
części tego złoża.
3.
Rekultywację gruntów w granicach zakładu górniczego prowadzi się w sposób określony
w dokumentacji rekultywacji, zatwierdzonej przez kierownika ruchu zakładu górniczego.
4.
Dokumentację rekultywacji sporządza się w formie opisowej i graficznej, uwzględniając
wymagania i wytyczne zawarte w normie określającej ogólne wytyczne projektowania rekultywacji
w górnictwie odkrywkowym.
5.
W dokumentacji rekultywacji określa się kierunek, zakres, sposób i termin wykonania
rekultywacji, w szczególności:
1)
stan początkowy gruntów wymagających rekultywacji oraz ich docelowe ukształtowanie;
2)
usytuowanie obiektów budowlanych;
3)
metody kształtowania rzeźby terenu niekorzystnie przekształconego oraz odtwarzania
gleb;
4)
sposób regulacji stosunków wodnych na gruntach rekultywowanych;
5)
sposób zabezpieczenia przeciwerozyjnego rekultywowanych powierzchni;
6)
technologię i środki techniczne służące zapobieganiu powstawania pożarów na terenach
rekultywowanych - w przypadku wykorzystywania do rekultywacji odpadów zawierających
części palne;
7)
sposób zabezpieczenia niewykorzystanej części złoża kopaliny, a w przypadku ich występowania
- również sąsiednich złóż kopalin;
8)
harmonogram realizacji robót rekultywacyjnych.
6.
Przepisów ust. 3-5 nie stosuje się do rekultywacji gruntów w odkrywkowych zakładach
górniczych wydobywających kopaliny na podstawie koncesji udzielonej przez starostę,
z wyjątkiem rekultywacji wykonywanej z wykorzystaniem odpadów pochodzących spoza zakładu
górniczego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy