art. 20
Ustawa z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego
Dz.U. 2013 poz. 1635
Treść przepisu
Art. 20. 1.12) Dostawca publicznie dostępnych usług komunikacji interpersonalnej wykorzystujących numery z planu numeracji krajowej lub międzynarodowych planów numeracji i umożliwiających nawiązywanie połączeń z numerami z tych planów zapewnia: 1) swoim użytkownikom końcowym, w tym korzystającym z aparatów publicznych, bezpłatne połączenia z numerami alarmowymi; 2) kierowanie: a)13) połączeń głosowych do numerów alarmowych 112, 997 i 998 do właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego oraz połączeń głosowych do innych numerów alarmowych do właściwych terytorialnie jednostek służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy oraz podmiotów uprawnionych do wykonywania ratownictwa na podstawie przepisów odrębnych, 11) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 44 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 12) W brzmieniu ustalonym przez art. 44 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. 13) Ze zmianą wprowadzoną przez art. 6 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 4.
Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 1354 b)14) krótkich wiadomości tekstowych (sms) do numeru alarmowego 112 do centralnego punktu systemu powiadamia-nia ratunkowego, c)15) połączeń głosowych do numeru alarmowego 999 do właściwej terytorialnie dyspozytorni medycznej wskazanej w wojewódzkim planie działania systemu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwo-wym Ratownictwie Medycznym. 2. Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. b nie stosuje się do usług świadczonych w stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz usług świadczonych w roamingu międzynarodowym. 3. Przepis ust. 1 pkt 2 lit. b stosuje się, o ile użytkownik końcowy na podstawie warunków obowiązującej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych jest uprawniony do korzystania z usług w zakresie wysyłania krótkich wiadomości tekstowych (sms).
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy