art. 7
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
Dz.U. 2013 poz. 403
Treść przepisu
Art. 7.
1.
W transakcjach handlowych - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot
publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie
w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia
wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie
następujące warunki:
1)
wierzyciel spełnił swoje świadczenie;
2)
wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie.
2.
Termin zapłaty określony w umowie nie może przekraczać 60 dni, liczonych od dnia doręczenia
dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi,
chyba że strony w umowie wyraźnie ustalą inaczej i pod warunkiem że ustalenie to nie
jest rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela, z wyłączeniem ust. 2a.
2a.
Termin zapłaty określony w umowie nie może przekraczać 60 dni, liczonych od dnia doręczenia
dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi,
jeżeli dłużnikiem zobowiązanym do zapłaty za towary lub usługi jest duży przedsiębiorca,
a wierzycielem jest mikroprzedsiębiorca, mały przedsiębiorca albo średni przedsiębiorca.
W przypadku gdy strony ustalą harmonogram spełnienia świadczenia pieniężnego w częściach,
termin ten stosuje się do zapłaty każdej części świadczenia pieniężnego.
3.
Jeżeli termin zapłaty został określony w umowie niezgodnie z ust. 2 albo ust. 2a,
wierzycielowi, który spełnił swoje świadczenie, po upływie 60 dni, liczonych od dnia
doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie
usługi, przysługują odsetki, o których mowa w ust. 1.
3a.
Wierzyciel może odstąpić od umowy albo wypowiedzieć umowę, jeżeli termin zapłaty określony
w umowie przekracza 120 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku,
potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi, i został ustalony z naruszeniem
przepisu ust. 2.
3b.
Jeżeli wierzyciel wypowiedział umowę na podstawie ust. 3a, świadczenia pieniężne przysługujące
mu od dłużnika z tytułu już dostarczonych towarów lub wykonanych usług stają się wymagalne
w terminie 7 dni od dnia wypowiedzenia umowy. Jeżeli wierzyciel nie otrzyma świadczenia
pieniężnego w tym terminie, przysługują mu odsetki, o których mowa w ust. 1.
4.
W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie dnia doręczenia faktury lub rachunku potwierdzających
dostawę towaru lub wykonanie usługi albo gdy faktura lub rachunek zostały doręczone
przed dostawą towaru lub wykonaniem usługi, termin zapłaty, o którym mowa w ust. 2,
2a lub 3a albo art. 13 ust. 2 pkt 1 lub 2, jest liczony od dnia otrzymania przez dłużnika
towaru lub usługi.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 2 powołań w bazie.
- III SA/Gl 315/14 2014-07-23WSA_Gliwice
- III SA/Wa 3004/13 2014-06-13WSA_Warszawa
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy