art. 3
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin
Dz.U. 2013 poz. 455
Treść przepisu
Art. 3. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest: 1) organem właściwym, o którym mowa w art. 75 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009, w zakresie wykonania przepisów tego rozporządzenia oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie przepisów tego rozporządzenia, doty-czących: a) wypełniania obowiązków państwa członkowskiego Unii Europejskiej przy zatwierdzaniu substancji czynnych, sejfnerów, synergetyków oraz w zakresie składników obojętnych, b) zezwoleń na wprowadzanie środka ochrony roślin do obrotu, c) pozwoleń na handel równoległy, o których mowa w art. 52 rozporządzenia nr 1107/2009, zwanych dalej „pozwo-leniami na handel równoległy”, d) pozwoleń na prowadzenie doświadczeń lub testów do celów badań lub rozwoju, wiążących się z uwalnianiem do środowiska środków ochrony roślin, o których mowa w art. 54 rozporządzenia nr 1107/2009, zwanych dalej „pozwo-leniami na prowadzenie badań”; 2) krajowym organem koordynującym, o którym mowa w art. 75 ust. 2 rozporządzenia nr 1107/2009; 3) organem właściwym do współpracy z Komisją Europejską i innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej w za-kresie spraw określonych w art. 1 pkt 2, nienależących do właściwości innych organów administracji publicznej lub jednostek organizacyjnych; 4) organem właściwym do współpracy z Komisją Europejską w zakresie wdrożenia integrowanej ochrony roślin; 5) organem właściwym do współpracy z Komisją Europejską i innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej w za-kresie wyników ocen dotyczących ograniczania ryzyka związanego ze stosowaniem środków ochrony roślin dla zdro-wia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska; 6) organem właściwym, o którym mowa w art. 67 ust. 2 rozporządzenia nr 1107/2009; 7) organem właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej powiadomienia, o którym mowa w art. 139 ust. 1 rozpo-rządzenia 2017/625, w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakre-sie środków ochrony roślin. 2. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, jest organem właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej informacji o wdrożeniu systemu kontroli sprzętu przeznaczonego do stosowania środków ochrony roślin.
Dziennik Ustaw – 6 – Poz. 624 3. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”: 1) jest organem właściwym, o którym mowa w art. 67 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009; 2) jeżeli ustawa, ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1992 oraz z 2025 r. poz. 1709) lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej: a) jest organem właściwym w rozumieniu rozporządzenia 2017/625 i przepisów Unii Europejskiej wydanych na pod-stawie rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin, b) wykonuje obowiązki i uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej wynikające z rozporządzenia 2017/625 i przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do obszaru, o któ-rym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin. 4. Główny Inspektor i wojewódzki inspektor wykonują zadania w zakresie nadzoru nad produkcją, wprowadzaniem do obrotu i stosowaniem środków ochrony roślin na zasadach, w zakresie i w sposób określony w przepisach rozporządze-nia 2017/625 oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625. 5. Wojewódzki inspektor, w przypadku stwierdzenia niezgodności w zakresie produkcji, wprowadzania do obrotu lub stosowania środków ochrony roślin, lub ryzyka lub zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska, związanego z produkcją, wprowadzaniem do obrotu lub stosowaniem środków ochrony roślin, podejmuje środki, o których mowa w art. 66, art. 67 oraz art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625, w zakresie i w sposób określony w ustawie. 6. Podejmując środki, o których mowa w art. 138 ust. 2 lit. i rozporządzenia 2017/625, wojewódzki inspektor stosuje przepisy ustawy dotyczące: 1) zakazu wykonywania przez przedsiębiorcę działalności regulowanej, o której mowa w art. 25 ust. 1, art. 49 ust. 1 i art. 67 ust. 1, lub 2) wykreślenia z rejestrów, o których mowa w art. 52 ust. 1 i art. 70 ust. 1, podmiotów niebędących przedsiębiorcami. 7. Jeżeli wykonanie obowiązków lub uprawnień właściwego organu lub państwa członkowskiego Unii Europejskiej, należących zgodnie z ust. 3 do właściwości wojewódzkiego inspektora, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów przepisów rozporządzenia 2017/625 lub stosowanych bezpośrednio przepisów Unii Europej-skiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625, wojewódzki inspektor dokonuje takiego rozstrzygnięcia w drodze decyzji, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. 8. Naczelnik urzędu celno-skarbowego jest organem właściwym do przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 44 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin, przy czym ocena ryzyka, o której mowa w tym artykule, jest wykonywana w porozu-mieniu z organami Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa. Rozdział 2 Zatwierdzanie substancji czynnych, sejfnerów i synergetyków oraz zezwolenia i pozwolenia w zakresie środków ochrony roślin
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy