§ 11 ust. 2

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim

Dz.U. 2013 poz. 529
Znaczenie przepisu (AI)
Obowiązek opracowania, wdrożenia i okresowej oceny indywidualnego programu zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży z głębokim upośledzeniem umysłowym, z uwzględnieniem współpracy z rodzicami i specjalistami.

Treść przepisu

§ 11. 1. Dla każdego uczestnika zajęć opracowuje się indywidualny program zajęć, zawierający w szczególności: 1) cele realizowanych zajęć; 2) metody i formy pracy z uczestnikiem zajęć; 3) zakres współpracy z rodzicami (opiekunami prawnymi) uczestnika zajęć. 2. Indywidualny program zajęć opracowują prowadzący zajęcia nauczyciele we współpracy z psychologiem oraz, w zależności od potrzeb, z innymi specjalistami pracującymi z dziećmi i młodzieżą, na podstawie diagnozy oraz zaleceń zawartych w orzeczeniu o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, o którym mowa w § 1 ust. 1, oraz obserwacji funkcjonowania uczestnika zajęć. 3. Nie rzadziej niż dwa razy w roku szkolnym na podstawie dokumentacji zajęć, o której mowa w § 12 ust. 1, w tym indywidualnego programu zajęć, nauczyciele prowadzący zajęcia dokonują okresowej oceny funkcjonowania uczestnika zajęć oraz w razie potrzeby modyfikują indywidualny program zajęć.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy