art. 40j

Art. 40j. 1. Prowadzenie systemu kaucyjnego wymaga uzyskania zezwolenia wydawanego, w drodze decyzji, przez ministra właściwego do spraw klimatu, zwanego dalej „zezwoleniem na prowadzenie systemu kaucyjnego”. 2. Zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego wydaje się na wniosek podmiotu reprezentującego, który zawiera: 1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu reprezentującego; 2) nazwę, adres siedziby oraz adres e-mail podmiotu reprezentującego; Dziennik Ustaw – 27 – Poz. 619 3) potwierdzenie spełnienia warunków, o których mowa w art. 40g ust. 6; 4) informacje o planowanym sposobie spełnienia warunków, o których mowa w art. 40g ust. 1; 5) wskazanie rodzajów opakowań, dla których podmiot reprezentujący planuje utworzyć system kaucyjny; 6) szczegółowy opis: a) zasad pobierania i zwracania kaucji oraz rozliczania kaucji między podmiotem reprezentującym a podmiotami, o których mowa w art. 40g ust. 1 pkt 3, b) zasad i planowanej częstotliwości odbioru opakowań i odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierają-cych opakowania i odpady opakowaniowe, objętych systemem kaucyjnym oraz zasad przekazywania tych opako-wań do ponownego użycia lub tych odpadów opakowaniowych do przetworzenia, c) sposobu finansowania systemu kaucyjnego, z podziałem na źródła pochodzenia środków finansowych, d) zasad przystępowania wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje do systemu kaucyjnego, e) zasad rozliczania odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, przekazanych do recyklingu w ramach obowiązku uzyskania poziomów recyklingu, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy, między wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje uczestniczą-cymi w systemie kaucyjnym, f) zasad rozliczania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, między wprowadzającymi pro-dukty w opakowaniach na napoje i wprowadzającymi bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje uczest-niczącymi w systemie kaucyjnym, g) systemu identyfikacji liczby rotacji, jaką w danym roku odbywa opakowanie wielokrotnego użytku, o którym mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, h) czynności podejmowanych w ramach monitorowania własnej działalności objętej zezwoleniem oraz ich harmono-gram, i) czynności, które zostaną podjęte na koszt podmiotu reprezentującego w przypadku zakończenia działalności objętej zezwoleniem, w tym: – rozliczenie pobranej kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, – rozliczenie poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, – odbiór opakowań i odpadów opakowaniowych, za które do dnia zakończenia działalności została pobrana kaucja, w ramach prowadzonego systemu kaucyjnego – wraz z harmonogramem tych czynności w odniesieniu do dnia zakończenia działalności; 6a) harmonogram przygotowania, realizacji oraz zakończenia działań podejmowanych w celu uruchomienia systemu kaucyjnego oraz wskazanie innych warunków niezbędnych do jego uruchomienia, o ile występują; 6b) informacje o zawartych umowach lub promesach lub podpisanych listach intencyjnych w celu uruchomienia systemu kaucyjnego, planowanych inwestycjach oraz zakupach maszyn i urządzeń; 7) planowany termin uruchomienia systemu kaucyjnego; 8) proponowany czas obowiązywania zezwolenia. 2a. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) oświadczenie o braku skazania prawomocnym wyrokiem sądu członków rady nadzorczej, członków zarządu i proku-rentów podmiotu reprezentującego za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 2) oświadczenie o niekaralności podmiotu reprezentującego na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary; 3) oświadczenie o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 40g ust. 2 pkt 1–4 i 6; 4) plan realizacji rozliczeń finansowych między podmiotem reprezentującym a podmiotami, o których mowa w art. 40g ust. 1 pkt 3, oraz rozliczania środków finansowych pochodzących z nieodebranej kaucji. Dziennik Ustaw – 28 – Poz. 619 2b. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 1–3, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, przedkłada się ministrowi właściwemu do spraw klimatu niepóźniej niż 6 mie-sięcy przed planowanym uruchomieniem systemu kaucyjnego. 4. W zezwoleniu na prowadzenie systemu kaucyjnego określa się: 1) rodzaje opakowań, dla których podmiot reprezentujący tworzy system kaucyjny; 2) zasady pobierania i zwracania kaucji oraz rozliczania kaucji między podmiotem reprezentującym a podmiotami, o których mowa w art. 40g ust. 1 pkt 3; 3) zasady i planowaną częstotliwość odbioru opakowań i odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy, z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe, objętych systemem kaucyjnym oraz zasady przekazywania tych opakowań do ponownego użycia lub tych odpadów opakowaniowych do przetworzenia; 4) sposób finansowania systemu kaucyjnego, z podziałem na źródła pochodzenia środków finansowych; 5) zasady przystępowania wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje i wprowadzających bezpośrednio pro-dukty w opakowaniach na napoje do systemu kaucyjnego; 6) zasady rozliczania odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w poz. 1 i 2 załącznika nr 1a do ustawy, przekazanych do recyklingu w ramach obowiązku uzyskania poziomów recyklingu, o których mowa w za-łączniku nr 1 do ustawy, między wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje uczestniczącymi w systemie kaucyjnym; 7) zasady rozliczania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, między wprowadzającymi pro-dukty w opakowaniach na napoje i wprowadzającymi bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje uczestniczącymi w systemie kaucyjnym; 8) system identyfikacji liczby rotacji, jaką w danym roku odbywa opakowanie wielokrotnego użytku, o którym mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy; 8a) harmonogram przygotowania, realizacji oraz zakończenia działań podejmowanych w celu uruchomienia systemu kaucyjnego; 8b) czynności podejmowane w ramach monitorowania własnej działalności objętej zezwoleniem oraz ich harmonogram; 8c) czynności, które zostaną podjęte na koszt podmiotu reprezentującego w przypadku zakończenia działalności objętej zezwoleniem, w tym: a) rozliczenie pobranej kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, b) rozliczenie poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, c) odbiór opakowań i odpadów opakowaniowych, za które do dnia zakończenia działalności została pobrana kaucja, w ramach prowadzonego systemu kaucyjnego – wraz z harmonogramem tych czynności w odniesieniu do dnia zakończenia działalności; 9) termin uruchomienia systemu kaucyjnego; 10) termin obowiązywania zezwolenia. 4a. Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 9, nie może być dłuższy niż 24 miesiące od dnia wydania zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego. 5. Zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego wydaje się na czas oznaczony, niedłuższy niż 10 lat od uruchomie-nia systemu kaucyjnego. Dziennik Ustaw – 29 – Poz. 619 5a. Podmiot reprezentujący po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego przekazuje ministrowi właś-ciwemu do spraw klimatu i właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, niewcześniej niż cztery mie-siące i niepóźniej niż trzy miesiące przed terminem uruchomienia systemu kaucyjnego, informację o realizacji harmono-gramu, o którym mowa w ust. 4 pkt 8a. 6. W przypadku gdy system kaucyjny nie zostanie uruchomiony w terminie określonym w zezwoleniu na prowadzenie systemu kaucyjnego, minister właściwy do spraw klimatu może cofnąć, w drodze decyzji, to zezwolenie bez odszkodowania, określając termin jej wykonania, biorąc pod uwagę stopień przygotowania do uruchomienia systemu kaucyjnego oraz sto-pień zaistniałego opóźnienia. 6a. Decyzji, o której mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw klimatu może nadać rygor natychmiastowej wyko-nalności, jeżeli jest to niezbędne ze względu na ochronę interesu podmiotów, o których mowa w art. 40g ust. 1 pkt 3. 7. Minister właściwy do spraw klimatu odmawia, w drodze decyzji, wydania zezwolenia na prowadzenie systemu kau-cyjnego w przypadku, gdy nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 40g ust. 6, lub gdy z informacji, o których mowa w ust. 2 pkt 4, lub ze szczegółowego opisu, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, wynika, że system kaucyjny nie będzie spełniał warunków, o których mowa w art. 40g ust. 1, a także gdy z informacji przedstawionych zgodnie z harmonogramem, o którym mowa w ust. 2 pkt 6a, wynika, że uruchomienie systemu kaucyjnego we wskazanym terminie nie jest możliwe. 8. Minister właściwy do spraw klimatu odmawia, w drodze decyzji, wydania zezwolenia na prowadzenie systemu kau-cyjnego podmiotowi reprezentującemu, któremu w terminie 5 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku cofnięto zezwo-lenie na prowadzenie systemu kaucyjnego w drodze ostatecznej decyzji wydanej na podstawie art. 40k ust. 2. 9. Stroną postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, 6, 7 i 8, jest wyłącznie podmiot reprezen-tujący, którego dotyczy zezwolenie na prowadzenie systemu kaucyjnego.