art. 44

Art. 44. 1. Pracownik służby ochrony dokumentuje w notatce służbowej każde zastosowanie przymusu bezpośredniego, po czym przekazuje notatkę w celu umieszczenia w dokumentacji medycznej. 2. W przypadku zastosowania przymusu bezpośredniego, którego skutkiem było zranienie lub inne uszkodzenie ciała, wystąpienie innych widocznych objawów zagrożenia życia lub zdrowia albo śmierć człowieka, notatka zawiera: 1) służbowe dane identyfikacyjne pracownika; 2) określenie czasu i miejsca zastosowania przymusu bezpośredniego; 3) następujące dane osoby, wobec której zastosowano przymus bezpośredni: a) imię, nazwisko i datę urodzenia, b) serię i numer dokumentu tożsamości lub numer PESEL; 4) określenie celu zastosowania przymusu bezpośredniego; 5) informację o przyczynie zastosowania przymusu bezpośredniego; 6) określenie rodzaju zastosowanego przymusu bezpośredniego; 7) opis czynności zrealizowanych przed zastosowaniem przymusu bezpośredniego i po zastosowaniu tego przymusu; 8) opis skutków zastosowania przymusu bezpośredniego; 9) informację o udzieleniu pierwszej pomocy i jej zakresie lub zapewnieniu udzielenia kwalifikowanej pierwszej pomocy lub medycznych czynności ratunkowych; 10) następujące dane ustalonych świadków zdarzenia: a) imię i nazwisko oraz serię i numer dokumentu tożsamości lub numer PESEL albo b) służbowe dane identyfikacyjne, jeżeli świadkiem zdarzenia był pracownik służby ochrony albo funkcjonariusz posługujący się takimi danymi; 11) podpis stosującego przymus bezpośredni. 3. W przypadkach innych niż określone w ust. 2 notatka zawiera tylko informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1-6 oraz 11.