§ 389
Dz.U. 2014 poz. 812
Treść przepisu
§ 389.
1.
Decyzję o całkowitej lub częściowej ewakuacji morskiej jednostki podejmuje kierownik
tej jednostki w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia załogi, w szczególności jeżeli
nastąpi:
1)
niebezpieczny przechył morskiej jednostki;
2)
poważne uszkodzenie pali lub nóg morskiej jednostki;
3)
przeciek, kolizja lub wypadek przy holowaniu;
4)
otwarta erupcja płynu złożowego;
5)
wybuch lub pożar;
6)
zagrożenie zewnętrzne dla morskiej jednostki.
2.
W przypadku zarządzenia częściowej ewakuacji morskiej jednostki, gdy została pozostawiona
część załogi dla zapewnienia bezpieczeństwa morskiej jednostki, zapewnia się możliwość
ewakuacji pozostawionej załogi jednym lotem śmigłowca oraz zapewnia środki do ewakuacji
statkiem pogotowia.
3.
Kierownik morskiej jednostki, zastępca kierownika morskiej jednostki, starszy mechanik
oraz osoby funkcyjne odpowiedzialne za ewakuację opuszczają morską jednostkę jako
ostatni, po uprzednim sprawdzeniu, czy wszystkie osoby opuściły morską jednostkę.
4.
Na morskiej jednostce, na której mieszkają członkowie załogi, zapewnia się wystarczającą
liczbę osób przeszkolonych do celów ratunkowych, które są obecne na miejscu lądowania
podczas lądowania lub startu helikoptera.
5.
Na morskiej jednostce zapewnia się wyposażenie techniczne umożliwiające ewakuację
bezpośrednio w kierunku morza.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 30.10.2026. · PDF źródłowy