§ 81
Dz.U. 2014 poz. 812
Znaczenie przepisu (AI)
Określa kryteria techniczne (przekrój geologiczny, głębokość, ciśnienie, siarkowodór) służące do klasyfikacji zagrożenia erupcyjnego i siarkowodorowego przy wierceniu otworów wiertniczych, a także nakłada na kierownika ruchu obowiązek ciągłej kontroli zgodności warunków rzeczywistych z przewidywanymi. Stosowany w fazie planowania i prowadzenia robót wiertniczych w zakładach wydobywających kopaliny.Treść przepisu
§ 81.
1.
Przy zaliczaniu do określonej klasy zagrożenia erupcyjnego i określonej kategorii
zagrożenia siarkowodorowego uwzględnia się:
1)
przewidywany przekrój stratygraficzno-litologiczny;
2)
głębokość zalegania poziomów perspektywicznych;
3)
gradienty ciśnień złożowych i szczelinowania skał;
4)
interwał przewidywanego lub rozpoznanego występowania siarkowodoru, z określeniem
jego spodziewanej zawartości w płynie złożowym;
5)
przewidywane wydajności płynu złożowego z poszczególnych poziomów;
6)
strefy ewentualnych zaników płuczki.
2.
Kierownik ruchu zakładu organizuje kontrolę procesu wykonywania wiercenia otworu wiertniczego
w celu ustalenia możliwości wystąpienia niezgodności rzeczywistego przekroju geologicznego
z przewidywanym przekrojem oraz dostosowania prowadzonych robót wiertniczych do zmian
w tym przekroju.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 30.10.2026. · PDF źródłowy