art. 3

Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. Prawo konsularne

Dz.U. 2015 poz. 1274

Treść przepisu

Art. 3. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) państwie przyjmującym – oznacza to państwo przyjmujące w rozumieniu Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsular-nych, sporządzonej w Wiedniu dnia 24 kwietnia 1963 r. (Dz. U. z 1982 r. poz. 98); 2) okręgu konsularnym – oznacza to obszar wykonywania funkcji konsularnych w rozumieniu Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych, sporządzonej w Wiedniu dnia 24 kwietnia 1963 r.; 3) personelu dyplomatyczno-konsularnym – oznacza to personel dyplomatyczno-konsularny w rozumieniu ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o służbie zagranicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1691 i 1840); 4) urzędzie konsularnym – oznacza to konsulat generalny, konsulat, wicekonsulat albo agencję konsularną, jak też wydział konsularny lub inną komórkę organizacyjną wyodrębnioną w strukturze przedstawicielstwa dyplomatycznego Rzeczy-pospolitej Polskiej, obsługujące konsula. 5) (uchylony) 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o obywatelach polskich, odnosi się to, z wyłączeniem art. 20, art. 26 ust. 1, art. 36, art. 39, art. 48 i art. 120, odpowiednio do osób prawnych i jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, które mają siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 1)I) Niniejsza ustawa: 1) w zakresie swojej regulacji wdraża: a) dyrektywę 2004/38/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich, zmieniającą rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchyla-jącą dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz. Urz. UE L 158 z 30.04.2004, str. 77), b) dyrektywę Rady (UE) 2015/637 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie środków koordynacji i współpracy mających ułatwić ochronę konsularną niereprezentowanych obywateli Unii w państwach trzecich oraz uchylającą decyzję 95/553/WE (Dz. Urz. UE L 106 z 24.04.2015, str. 1); 2) wdraża: a) dyrektywę Rady (UE) 2019/997 z dnia 18 czerwca 2019 r. ustanawiającą unijny tymczasowy dokument podróży oraz uchyla-jącą decyzję 96/409/WPZiB (Dz. Urz. UE L 163 z 20.06.2019, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1986 z 16.07.2024), b) dyrektywę delegowaną Komisji (UE) 2024/1986 z dnia 6 maja 2024 r. zmieniającą dyrektywę Rady (UE) 2019/997 w od-niesieniu do pola przeznaczonego do odczytu maszynowego w unijnym tymczasowym dokumencie podróży (Dz. Urz. UE L 2024/1986 z 16.07.2024); 3) służy stosowaniu: a) decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2022/2452 z dnia 8 grudnia 2022 r. określającej dodatkowe specyfikacje techniczne do-tyczące unijnego tymczasowego dokumentu podróży ustanowionego dyrektywą Rady (UE) 2019/997 (Dz. Urz. UE L 320 z 14.12.2022, str. 47 oraz Dz. Urz. UE L 2024/2662 z 15.10.2024), b) decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2024/2662 z dnia 14 października 2024 r. ustanawiającej standardowy formularz wniosku o wydanie unijnego tymczasowego dokumentu podróży i zmieniającej decyzję wykonawczą (UE) 2022/2452 (Dz. Urz. UE L 2024/2662 z 15.10.2024). I) Odnośnik w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 lipca 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo konsularne (Dz. U. poz. 1171), która weszła w życie z dniem 9 grudnia 2025 r. Dziennik Ustaw – 3 – Poz. 711 DZIAŁ II Konsulowie i funkcje konsularne Rozdział 1 Urzędnicy konsularni

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy