art. 50

Art. 50. 1. Bufor ryzyka systemowego jest obliczany w odniesieniu do kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, wobec których bufor ryzyka systemowego ma zastosowanie zgodnie z ust. 8, na zasadzie indywidualnej, skonsolidowanej lub sub-skonsolidowanej. 2. Instytucja oblicza bufor ryzyka systemowego według wzoru: BSR= rT ∙ ET+∑ri ∙ Eii w którym poszczególne symbole oznaczają: BSR – bufor ryzyka systemowego, rT – wskaźnik bufora mający zastosowanie do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, ET – łączną kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, i – podzbiór ekspozycji, o którym mowa w ust. 3, ri – wskaźnik bufora mający zastosowanie do kwoty ekspozycji na ryzyko podzbioru ekspozycji i, Ei – kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji w odniesieniu do podzbioru ekspozycji i obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013. 3. Bufor ryzyka systemowego może mieć zastosowanie do: 1) wszystkich ekspozycji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) ekspozycji sektorowych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: a) ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach mieszkalnych, b) ekspozycji wobec osób prawnych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach komercyjnych, 8) W brzmieniu ustalonym przez art. 65 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 2024 r. o podmiotach obsługujących kredyty i nabywcach kre-dytów (Dz. U. z 2025 r. poz. 146); wszedł w życie z dniem 5 lutego 2025 r. Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 819 c) ekspozycji wobec osób prawnych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. b, d) ekspozycji wobec osób fizycznych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. a; 3) wszystkich ekspozycji znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska; 4) ekspozycji sektorowych określonych w pkt 2, znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, wyłącznie w celu umożliwienia uznania wskaźnika bufora ustalonego przez to państwo zgodnie z art. 53; 5) ekspozycji znajdujących się w państwach trzecich; 6) podzbiorów dowolnej kategorii ekspozycji wskazanych w pkt 2. 4. Bufor ryzyka systemowego może być zmieniany o 0,5 punktu procentowego lub wielokrotność 0,5 punktu procen-towego, z tym że w przypadku podwyższenia tego bufora o więcej niż 0,5 punktu procentowego określa się harmonogram, zgodnie z którym instytucje powinny osiągnąć podwyższony poziom tego bufora. 5. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego może być zróżnicowany dla różnych podzbiorów instytucji i ekspozycji. 6. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego nałożony na ekspozycje znajdujące się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska jest określany w tej samej wysokości. 7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, co najmniej raz na 2 lata, ocenia adekwatność wysokości wskaź-nika bufora ryzyka systemowego, w tym kategorie instytucji, rodzaje i podzbiory ekspozycji, do których ma on zastosowanie, nałożonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ust. 8, biorąc pod uwagę rekomendację Komitetu w zakresie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1. 8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia: 1) wskaźnik lub wskaźniki bufora ryzyka systemowego; 2) rodzaje ekspozycji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego, oraz państwa, w których one się znajdują; 3) kategorie instytucji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego; 4) dzień, od którego instytucje stosują bufor ryzyka systemowego; 5) harmonogram, o którym mowa w ust. 4. 9. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uwzględnia: 1) rekomendację Komitetu dotyczącą: a) wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego, b) rodzajów ekspozycji, do których ma on być stosowany, c) kategorii instytucji, do których ma on być stosowany – wydaną po przeprowadzonej przez Komitet analizie w zakresie wywierania przez bufor ryzyka systemowego nie-proporcjonalnych i niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego przez tworzenie przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej; 2) opinię, zalecenie lub decyzję, o których mowa w art. 51 ust. 4 i 5; 3) potrzebę zapobiegania ryzyku systemowemu nieobjętemu rozporządzeniem 575/2013, buforem antycyklicznym specy-ficznym dla instytucji, buforem globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub buforem innej instytucji o znaczeniu systemowym; 4) wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego wydane w porozumieniu z Europejską Radą do spraw Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 16 rozporządzenia 1093/2010.