art. 61 ust. 3

Ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym

Dz.U. 2015 poz. 1513
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązek instytucji finansowej przedłożenia planu ochrony kapitału oraz uprawnienia KNF do jego oceny, zatwierdzenia lub, w przypadku braku lub niezaakceptowania planu, nakładania obowiązku podwyższenia funduszy własnych w celu zapewnienia stabilności instytucji.

Treść przepisu

Art. 61. 1. Plan ochrony kapitału instytucji obejmuje: 1) przewidywane przychody i wydatki oraz prognozowany bilans; 2) środki mające na celu podwyższenie współczynników kapitałowych; 3) plan podwyższenia funduszy własnych w celu osiągnięcia zgodności z wymogiem połączonego bufora oraz wymogiem bufora wskaźnika dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1a rozporządzenia 575/2013, i przewidywany okres, w jakim to nastąpi. 2. Komisja Nadzoru Finansowego ocenia plan ochrony kapitału i zatwierdza ten plan, jeżeli uzna, że jego wdrożenie pozwoli utrzymać lub pozyskać wystarczający kapitał, aby umożliwić instytucji spełnienie jej wymogu połączonego bufora i wymogu bufora wskaźnika dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1a rozporządzenia 575/2013, w terminach określonych przez Komisję. Komisja Nadzoru Finansowego może żądać uzupełnienia planu ochrony kapitału o informacje, które uzna za niezbędne do należytego dokonania jego oceny. 3. Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego nie otrzyma takiego planu w terminie, o którym mowa w art. 60, albo nie zatwierdzi planu ochrony kapitału, w drodze decyzji, zobowiązuje instytucję do podwyższenia funduszy własnych, w terminach określonych przez Komisję, do poziomu niezbędnego do ostrożnego i stabilnego funkcjonowania instytucji. Rozdział 10a Zamiennik kluczowego wskaźnika referencyjnego

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy