art. 247
Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej
Dz.U. 2015 poz. 1844
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasady klasyfikacji elementów kapitału własnego zakładów ubezpieczeń i reasekuracji do kategorii 1 i 2 w celu wyliczania wymogów kapitałowych (Solvency II). Przepis precyzuje, które aktywa (fundusze nadwyżkowe, akredytywy, gwarancje, przyszłe wezwania do dopłat) kwalifikują się do wyższej kategorii jakościowych środków własnych.Treść przepisu
Art. 247. 1. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji klasyfikują: 1) fundusze nadwyżkowe, o których mowa w art. 244, do kategorii 1; 2) akredytywy i gwarancje zarządzane powierniczo na zlecenie wierzycieli ubezpieczeniowych przez niezależnego powier-nika i wystawione przez instytucje kredytowe z siedzibą na terytorium Unii Europejskiej do kategorii 2. 2. Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych, którego członkami są armatorzy, wykonujące działalność ubezpieczeniową wyłącznie w zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale II w grupach 6, 12 i 17 załącznika do ustawy, klasyfikuje przy-szłe należności towarzystwa od jego członków wynikające z możliwości wezwania do wniesienia dopłat, których towarzy-stwo może zażądać na podstawie statutu w ciągu kolejnych 12 miesięcy, do kategorii 2. 3. Towarzystwo inne niż towarzystwo, o którym mowa w ust. 2, klasyfikuje przyszłe należności towarzystwa od jego członków wynikające z możliwości wezwania do wniesienia dopłat, których towarzystwo może zażądać na podstawie statutu w ciągu kolejnych 12 miesięcy, do kategorii 2, jeżeli posiadają w znacznym stopniu cechy jakościowe, o których mowa w art. 245 ust. 2, z uwzględnieniem czynników, o których mowa w art. 245 ust. 3.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy