art. 259

Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

Dz.U. 2015 poz. 1844
Znaczenie przepisu (AI)
Określa warunki, jakie musi spełniać częściowy model wewnętrzny do zatwierdzenia przez organ nadzoru, w tym wymóg lepszego odzwierciedlania profilu ryzyka oraz możliwość żądania planu przejściowego na pełne wdrożenie modelu.

Treść przepisu

Art. 259. 1. Organ nadzoru zatwierdza częściowy model wewnętrzny, jeżeli model ten spełnia wymagania określone w art. 258 i art. 263–268 oraz: 1) ograniczony zakres stosowania modelu częściowego jest odpowiednio uzasadniony; 2) kapitałowy wymóg wypłacalności obliczony przy zastosowaniu modelu wewnętrznego lepiej odzwierciedla profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji; 3) budowa częściowego modelu wewnętrznego powoduje, że częściowy model wewnętrzny może zostać w pełni zintegro-wany z formułą standardową kapitałowego wymogu wypłacalności. Dziennik Ustaw – 95 – Poz. 1526 2. Dokonując oceny wniosku o zatwierdzenie częściowego modelu wewnętrznego stosowanego do obliczania kapita-łowego wymogu wypłacalności, obejmującego: 1) niektóre podmoduły określonego modułu ryzyka lub 2) niektóre obszary działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w odniesieniu do określonego modułu ryzyka – organ nadzoru może zażądać od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji przedstawienia realistycznego planu przej-ściowego w celu rozszerzenia zakresu stosowanego modelu wewnętrznego. 3. Plan przejściowy, o którym mowa w ust. 2, określa planowany sposób rozszerzenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zakresu modelu wewnętrznego na inne podmoduły ryzyka lub inne obszary działalności, tak aby zapew-nić objęcie przez model wewnętrzny przeważającej części działalności ubezpieczeniowej lub działalności reasekuracyjnej w odniesieniu do określonego modułu ryzyka.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy