art. 271

Ustawa z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

Dz.U. 2015 poz. 1844
Znaczenie przepisu (AI)
Określa metodologię obliczania minimalnego wymogu kapitałowego dla zakładów ubezpieczeń i reasekuracji, stanowiącego próg wypłacalności chroniący interesy ubezpieczonych. Wymóg ten jest wyznaczany jako funkcja liniowa zmiennych ryzyka (rezerwy, składki, sumy na ryzyku) kalibrowana na poziomie ufności 85% w okresie rocznym.

Treść przepisu

Art. 271. 1. Zakład ubezpieczeń i zakład reasekuracji obliczają minimalny wymóg kapitałowy w sposób zrozumiały, prosty i zapewniający możliwość dokonania kontroli obliczeń. 2. Minimalny wymóg kapitałowy odpowiada kwocie dopuszczonych podstawowych środków własnych, poniżej której – przy założeniu kontynuacji wykonywania działalności przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji – ubezpieczający, ubezpieczeni lub uprawnieni z umów ubezpieczenia oraz cedenci z umów reasekuracji mogliby być narażeni na niedopusz-czalny poziom ryzyka. 3. Minimalny wymóg kapitałowy zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji jest wyznaczany jako funkcja liniowa zbioru lub podzbioru następujących zmiennych: 1) rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla celów wypłacalności; 2) składki przypisanej; 3) sumy na ryzyku; 4) odroczonego podatku dochodowego; 5) kosztów administracyjnych. 4. Stosowane zmienne, o których mowa w ust. 3, mierzy się na udziale własnym, po uwzględnieniu udziału reasekura-torów i spółek celowych. 5. Funkcja liniowa, o której mowa w ust. 3, jest kalibrowana według wartości narażonej na ryzyko zmiany podstawo-wych środków własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, na poziomie ufności wynoszącym 85 % w okresie jednego roku.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy