art. 11 ust. 2
Dz.U. 2015 poz. 266
Znaczenie przepisu (AI)
Definiuje zakres czasowy procedury wykorzystania zwierząt do celów naukowych oraz określa kompetencje lekarza weterynarii (lub innej wykwalifikowanej osoby w przypadku gatunków nietypowych) do podjęcia decyzji o losie zwierzęcia po zakończeniu doświadczenia, w tym o jego uśmierceniu w przypadku przewidywanego cierpienia.Treść przepisu
Art. 11.
1.
Procedurę:
1)
rozpoczyna się od przygotowania zwierzęcia do obserwacji;
2)
kończy się, gdy zaprzestaje się obserwacji zwierzęcia, a w przypadku genetycznie zmodyfikowanej
linii zwierząt - gdy nie przewiduje się, że u potomstwa tych zwierząt wystąpi trwałe
uszkodzenie organizmu lub że będzie ono odczuwać ból, cierpienie lub dystres.
2.
Po zakończeniu procedury lekarz weterynarii podejmuje decyzję o:
1)
pozostawieniu wykorzystanego zwierzęcia przy życiu albo
2)
uśmierceniu wykorzystanego zwierzęcia - w przypadku gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie,
że po zakończeniu doświadczenia u tego zwierzęcia wystąpi trwałe uszkodzenie organizmu
lub będzie ono odczuwać nadal dotkliwy lub umiarkowany ból, cierpienie i dystres.
3.
W przypadku wykorzystywania w procedurze zwierząt innych niż laboratoryjne lub gospodarskie,
decyzję, o której mowa w ust. 2, może podjąć osoba posiadająca kwalifikacje w zakresie
znajomości anatomii, fizjologii i zachowań tych gatunków zwierząt.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy