§ 4 ust. 3
Dz.U. 2015 poz. 359
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa obowiązkowy zestaw metadanych (np. identyfikator, twórca, sygnatura akt, data, format) oraz wymóg techniczny umożliwiający automatyczne wyodrębnienie tych danych z elektronicznego zapisu dźwięku lub obrazu z posiedzenia sądu w postępowaniu cywilnym.Treść przepisu
§ 4.
1.
Metadanymi, będącymi niezbędnymi elementami struktury utrwalonego zapisu, są:
1)
identyfikator - jednoznaczny znacznik zapisu, który umożliwia jego identyfikację;
2)
twórca - podmiot odpowiedzialny za treść zapisu, określony w szczególności nazwą sądu,
wydziału, sekcji, o ile występuje, oraz danymi identyfikującymi protokolanta sporządzającego
zapis albo osobę upoważnioną do dokonania zmiany, z podaniem ich roli w procesie tworzenia
lub akceptacji zapisu albo jego zmiany;
3)
tytuł - nazwa nadana zapisowi, obejmująca także oznaczenie sprawy i sygnaturę akt;
4)
data - data sporządzenia zapisu;
5)
format - nazwa formatu albo formatów danych zastosowanych do zapisu;
6)
dostęp - określenie komu, na jakich zasadach i w jakim zakresie można udostępnić zapis;
7)
typ - określenie podstawowego typu zapisu (np. dźwięk, obraz ruchomy) na podstawie
listy typów Dublin Core Metadata Initiative;
8)
kwalifikacja - kategoria archiwalna, do której zalicza się akta sprawy, w której sporządzono
zapis albo jego uprawnioną zmianę;
9)
grupowanie - wskazanie przynależności zapisu do akt sprawy, określone w szczególności
sygnaturą tych akt;
10)
relacja - określenie bezpośredniego powiązania z innym zapisem lub adnotacjami oraz
wskazanie rodzaju tego powiązania.
2.
Dla każdego zapisu podaje się wszystkie metadane określone w ust. 1.
3.
Zapis utrwala się w sposób umożliwiający jego automatyczne wyodrębnienie oraz poszczególnych
metadanych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy