art. 12 ust. 1

Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych

Dz.U. 2015 poz. 397
Znaczenie przepisu (AI)
Określa właściwość starosty w postępowaniu w sprawach rzeczy znalezionych, kwalifikuje je jako zadanie własne powiatu oraz reguluje odmowę przyjęcia rzeczy o niskiej wartości (poniżej 100 zł), zezwalając wówczas znalazcy na dyspozycję nimi.

Treść przepisu

Art. 12. 1. Prowadzenie postępowania w sprawach odbierania zawiadomień o znalezieniu rzeczy, przyjmowania i przechowania rzeczy znalezionych oraz poszukiwania osób uprawnionych do ich odbioru należy do zadań właściwego starosty, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. 2. Zadanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi zadanie własne powiatu. 3. W przypadku gdy organem właściwym do przechowania rzeczy ze względu na jej szczególne właściwości jest jednostka organizacyjna Policji albo Żandarmerii Wojskowej, właściwy starosta przekazuje rzecz tej jednostce organizacyjnej. 4. Właściwy starosta może odmówić przyjęcia rzeczy, której szacunkowa wartość nie przekracza 100 złotych, chyba że jest to rzecz o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej. 5. W przypadku odmowy przyjęcia rzeczy przez właściwego starostę znalazca albo właściwy zarządca może postąpić z rzeczą według swojego uznania.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 4 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy