art. 15
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych
Dz.U. 2015 poz. 397
Treść przepisu
Art. 15.
1.
W przypadku gdy adres zamieszkania albo siedziby osoby uprawnionej do odbioru rzeczy
nie jest znany, właściwy starosta występuje do organu prowadzącego właściwą ewidencję,
rejestr lub zbiór danych o udzielenie informacji umożliwiających ustalenie tego adresu.
2.
Jeżeli osoba uprawniona do odbioru rzeczy i jej adres zamieszkania albo siedziby zostanie
ustalony, właściwy starosta wzywa niezwłocznie tę osobę do odbioru rzeczy.
3.
W przypadku gdy brak jest możliwości doręczenia osobie uprawnionej wezwania do odbioru
rzeczy lub osoba ta jest nieznana, a szacunkowa wartość rzeczy przekracza 100 złotych,
właściwy starosta dokonuje wezwania na tablicy, o której mowa w art. 14, przez okres
roku, licząc od dnia znalezienia rzeczy, oraz zamieszcza ogłoszenie w Biuletynie Informacji
Publicznej. Jeżeli szacunkowa wartość rzeczy przekracza 5000 złotych, właściwy starosta
zamieszcza również ogłoszenie w dzienniku o zasięgu lokalnym lub ogólnopolskim.
4.
Wezwania, o których mowa w ust. 2 i 3, zawierają termin do odbioru rzeczy oraz pouczenie o skutkach przewidzianych
w art. 187 Kodeksu cywilnego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy