§ 4

§ 4. 1. Regionalne komisje lekarskie w sprawach, o których mowa w art. 59a ust. 1 ustawy, są właściwe do: 1) przeprowadzania badań lekarskich oraz wydawania orzeczeń lekarskich w stosunku do funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby, emeryta albo rencisty policyjnego, zwanych dalej „osobami skierowanymi”, zamieszkałych w miejscowości objętej terytorialnym zasięgiem działania komisji lekarskich; 2) kontroli prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego. 2. Centralne komisje lekarskie są właściwe w zakresie: 1) rozpatrywania odwołań od orzeczeń regionalnych komisji lekarskich; 2) sprawowania merytorycznego nadzoru nad orzecznictwem regionalnych komisji lekarskich; 3) wydawania orzeczeń w trybie nadzoru w przypadku uchylenia orzeczenia regionalnej komisji lekarskiej; 4) udzielania konsultacji w zakresie orzecznictwa lekarskiego oraz rozstrzygania kwestii spornych lub budzących szczególne wątpliwości orzecznicze; 5) współpracy z instytucjami naukowo-lekarskimi w celu podnoszenia poziomu orzecznictwa lekarskiego. 3. Właściwość miejscową komisji lekarskich określają przepisy w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w ABW albo AW. Rozdział 3 Tryb kierowania do komisji lekarskich