art. 239

Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne

Dz.U. 2015 poz. 978
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawy, na których sąd może z urzędu odebrać dłużnikowi prawo do samodzielnego zarządzania majątkiem i powołać zarządcę. Do takich podstaw należą naruszenie prawa przez dłużnika z szkodą dla wierzycieli, utrata wiarygodności w zakresie wykonania układu lub nieprzestrzeganie poleceń sędziego-komisarza.

Treść przepisu

Art. 239. 1. Sąd może z urzędu uchylić zarząd własny dłużnika i ustanowić zarządcę, jeżeli: 1) dłużnik, chociażby nieumyślnie, naruszył prawo w zakresie sprawowania zarządu, czego skutkiem było pokrzywdzenie wierzycieli lub możliwość takiego pokrzywdzenia w przyszłości; Dziennik Ustaw – 64 – Poz. 533 2) oczywiste jest, że sposób sprawowania zarządu nie daje gwarancji wykonania układu lub dla dłużnika ustanowiono kuratora na podstawie art. 68 ust. 1; 3) dłużnik nie wykonuje poleceń sędziego-komisarza lub nadzorcy sądowego, w szczególności nie złożył w wyznaczo-nym przez sędziego-komisarza terminie propozycji układowych zgodnych z prawem. 2. Postanowienie o uchyleniu zarządu własnego dłużnika i ustanowieniu zarządcy jest skuteczne i wykonalne z dniem jego wydania. Na postanowienie zażalenie przysługuje wyłącznie dłużnikowi. 3. Zarządca wykonuje również czynności nadzorcy sądowego wskazane w ustawie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy