§ 5
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 25 stycznia 2016 r. w sprawie centrum urazowego dla dzieci
Dz.U. 2016 poz. 145
Treść przepisu
§ 5.
1.
Osobę do ukończenia 18. roku życia w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego kwalifikuje
się do leczenia w centrum w przypadku, gdy spełnia warunki określone w art. 3 pkt 12a ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, a ponadto następujące kryteria:
1)
występujące u niej co najmniej jedno spośród następujących obrażeń anatomicznych:7)Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia,
o którym mowa w odnośniku 2.
a)
penetrująca rana głowy lub tułowia lub uraz tępy z objawami uszkodzenia narządów wewnętrznych
głowy, klatki piersiowej lub brzucha,
b)
amputacja kończyny powyżej nadgarstka lub stawu skokowego,
c)
rozległe zmiażdżenia kończyny,
d)
uszkodzenie rdzenia kręgowego,
e)
niestabilna klatka piersiowa,
f)
złamanie kończyny z uszkodzeniem naczyń lub nerwów,
g8)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku
2.)
złamanie co najmniej dwóch proksymalnych kości długich kończyn (kość ramienna, kość
udowa) lub miednicy;
2)
towarzyszące co najmniej dwa spośród następujących zaburzeń parametrów fizjologicznych
określonych w załączniku do rozporządzenia:
a)
spadek ciśnienia skurczowego krwi poniżej wartości wskazanej w tabeli nr 1 tego załącznika,
b)
odchylenie częstości akcji serca poza zakres wskazany w tabeli nr 2 tego załącznika,
c)
odchylenie liczby oddechów poza zakres wskazany w tabeli nr 3 tego załącznika,
d)
stan świadomości oceniony według kryteriów Skali Śpiączki Glasgow (GCS) lub Dziecięcej
Skali Śpiączki (CCS) w odniesieniu do dzieci do 3. roku życia na nie więcej niż 13
punktów,
e)
saturacja krwi tętniczej nie więcej niż 90%.
2.
Osobę do ukończenia 18. roku życia w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego kwalifikuje
się do leczenia w centrum również w przypadku:
1)
wystąpienia urazu wielonarządowego lub śmierci innej osoby w tym samym zdarzeniu,
2)
wypadnięcia z pojazdu mechanicznego, przygniecenia lub upadku z wysokości powyżej
3 metrów,
3)
gdy czas wydobywania tej osoby z pojazdu, zawaliska lub gruzowiska wynosi powyżej
20 minut
- pomimo braku widocznych obrażeń anatomicznych oraz istotnych zaburzeń parametrów
fizjologicznych obecnych u tej osoby, stwierdzonych na miejscu zdarzenia.
§ 69)W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2..
1.
Kierownik zespołu ratownictwa medycznego albo wyznaczony przez tego kierownika członek
zespołu ratownictwa medycznego zgłasza dyspozytorowi medycznemu stwierdzenie wystąpienia
kryteriów, o których mowa w § 5, i pozostaje w kontakcie z kierownikiem zespołu urazowego
dziecięcego szpitala, w którym znajduje się centrum, wskazanego przez dyspozytora
medycznego, do czasu przyjęcia pacjenta urazowego dziecięcego do tego szpitala.
2.
Dyspozytor medyczny zgłasza kierownikowi zespołu urazowego dziecięcego transport pacjenta
urazowego dziecięcego do tego centrum.
3.
Przepisu ust. 1 w zakresie obowiązku pozostawania w kontakcie z kierownikiem zespołu
urazowego dziecięcego szpitala, w którym znajduje się centrum, nie stosuje się do
lotniczego zespołu ratownictwa medycznego.
4.
Kierownik podmiotu leczniczego, w którym brak jest centrum, albo lekarz przez niego
wyznaczony, w przypadku stwierdzenia wystąpienia kryteriów, o których mowa w § 5,
pozostaje w kontakcie z kierownikiem zespołu urazowego dziecięcego szpitala, w którym
znajduje się centrum, najbliższego pod względem czasu dotarcia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy