art. 1 § 1–4

Ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze

Dz.U. 2016 poz. 177
Znaczenie przepisu (AI)
Definicja organizacyjna prokuratury w Polsce, wskazująca jej strukturę (Prokurator Generalny, Prokurator Krajowy, prokuratorzy powszechni, prokuratorzy IPN) oraz status Prokuratora Generalnego jako naczelnego organu sprawowanego przez Ministra Sprawiedliwości.

Treść przepisu

Art. 1. § 1. Prokuraturę stanowią Prokurator Generalny, Prokurator Krajowy, pozostali zastępcy Prokuratora General-nego oraz prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury i prokuratorzy Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanego dalej „Instytutem Pamięci Narodowej”. § 2. Prokurator Generalny jest naczelnym organem prokuratury. Urząd Prokuratora Generalnego sprawuje Minister Sprawiedliwości. Prokurator Generalny musi spełniać warunki określone w art. 75 § 1 pkt 1–3 i 8. § 3. Prokuratorami powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Prokuratury Krajowej, pro-kuratur regionalnych, prokuratur okręgowych i prokuratur rejonowych. § 4. Prokuratorami Instytutu Pamięci Narodowej są prokuratorzy Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanej dalej „Główną Komisją”, prokuratorzy oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanych dalej „oddziałowymi komisjami”, prokuratorzy Biura Lustracyjnego oraz prokuratorzy oddziałowych biur lustracyjnych.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 6 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy