art. 197

Art. 197. 1. Mianowanie na wyższy stopień służbowy następuje odpowiednio do zajmowanego stanowiska służbowego, posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz opinii służbowej i nie może nastąpić później niż po odbyciu 5 lat służby w stop-niach: szeregowych, podoficerów i aspirantów, z wyłączeniem stopnia starszego aspiranta, i nie wcześniej niż po odbyciu służby w stopniu: 1) starszego aplikanta – roku; 2) młodszego rewidenta – roku; 3) rewidenta – roku; 4) starszego rewidenta – roku; 5) młodszego rachmistrza – roku; 6) rachmistrza – roku; 7) starszego rachmistrza – roku; 8) młodszego aspiranta – 2 lat; 9) aspiranta – 2 lat; 10) starszego aspiranta – 2 lat; 11) podkomisarza – 2 lat; 12) komisarza – 2 lat; 13) nadkomisarza – 2 lat; 14) podinspektora – 3 lat; 15) młodszego inspektora – 3 lat; 16) inspektora – 3 lat. 2. Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się okresów: 1) prowadzenia postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia pub-licznego; 2) prowadzenia postępowania karnego skarbowego przeciwko funkcjonariuszowi o umyślne przestępstwo skarbowe; 3) prowadzenia postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszowi; 4) za które funkcjonariusz otrzymał negatywną ocenę okresową; 5) nieobecności trwających łącznie co najmniej połowę okresu służby wymaganego do nadania wyższego stopnia służ-bowego z tytułu urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego oraz choroby; 6) niepełnienia służby przez co najmniej połowę okresu służby wymaganego do nadania wyższego stopnia służbowego z powodu zawieszenia funkcjonariusza w pełnieniu obowiązków. 3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku: 1) gdy w postępowaniu dyscyplinarnym funkcjonariusz został uniewinniony albo gdy postępowanie takie zostało umo-rzone wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia czynu; 2) gdy w postępowaniu karnym lub karnym skarbowym funkcjonariusz został uniewinniony albo gdy takie postępowanie zostało umorzone ze względu na okoliczności wymienione w art. 17 § 1 pkt 1–2 i 6 Kodeksu postępowania karnego, a także w przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego. Dziennik Ustaw – 119 – Poz. 1131 4. Okresy, o których mowa w ust. 1, wymagane do mianowania na wyższy stopień służbowy mogą zostać skrócone, jeżeli funkcjonariusz: 1) ma szczególne kwalifikacje zawodowe lub 2) ma szczególne umiejętności do pełnienia służby, lub 3) zasługuje na wyróżnienie. 4a. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu zapewnienia właściwej organizacji i właściwego funkcjonowa-nia jednostki organizacyjnej KAS, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek dyrektora izby administracji skar-bowej albo dyrektora komórki organizacyjnej urzędu obsługującego ministra, może mianować funkcjonariusza na wyższy stopień służbowy z pominięciem wymaganego okresu pełnienia służby w danym stopniu, o którym mowa w ust. 1, nie więcej jednak niż o dwa stopnie służbowe. 4b. W przypadku mianowania po raz pierwszy na stopień służbowy w korpusie oficerów młodszych mianowanie nastę-puje na pierwszy stopień służbowy w tym korpusie. 4c. W przypadkach, o których mowa w ust. 4a i 4b, przepisy art. 192 ust. 4, 8 i 9 stosuje się. 5. Funkcjonariusza zwalnianego ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 179 ust. 1 pkt 10 oraz art. 180 ust. 1 pkt 3, za zgodą Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, można mianować na wyższy stopień służbowy za szczególne zasługi w KAS. 6. W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusza można pośmiertnie mianować na wyższy stopień służbowy. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) tryb mianowania funkcjonariusza na stopień służbowy, 2) osoby uprawnione do składania wniosków, 3) terminy dokonywania mianowań, 4) wzór wniosku o mianowanie – mając na uwadze sprawne i prawidłowe dokonywanie mianowań na stopień służbowy oraz właściwość przełożonych w tym zakresie.