art. 29
Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
Dz.U. 2016 poz. 195
Treść przepisu
Art. 29. 1. (uchylony) 2. Do finansowania świadczenia wychowawczego mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finan-sach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483, 1844 i 1846). 3. Świadczenie wychowawcze i koszty jego obsługi są finansowane z budżetu państwa.
Dziennik Ustaw – 25 – Poz. 508 4.27) Koszty obsługi, o których mowa w ust. 3, wynoszą: 1) 0,1 % kwoty przeznaczonej na wypłatę świadczeń wychowawczych – w przypadku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych; 2) 2 % wartości świadczeń wychowawczych przekazanych w formie rzeczowej lub w formie opłacania usług – w przy-padku powiatu, w zakresie realizacji zadania, o którym mowa w art. 9b ust. 1. 5. Zwroty nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych w trakcie danego roku budżetowego nie mają wpływu na wysokość kosztów obsługi, o których mowa w ust. 4. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do spraw rodziny, działającego w porozumieniu z właściwymi dysponentami części budżetowych, może dokonywać przeniesień wydatków budżetowych między częściami budżetu państwa, działami, rozdziałami i paragrafami klasyfikacji wydatków, z przeznaczeniem na zada-nia wynikające z niniejszej ustawy. 7. Wydatki zaplanowane na zadania wynikające z niniejszej ustawy, w częściach budżetowych, z wyłączeniem rezerw celowych, oraz przeniesione w trybie, o którym mowa w ust. 6, nie mogą być przeznaczane na realizację innych zadań. 8. Do wydatków przeniesionych w trybie, o którym mowa w ust. 6, nie stosuje się przepisów art. 170 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy