art. 5

Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

Dz.U. 2016 poz. 195
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawową wysokość świadczenia wychowawczego (800 zł) oraz zasady naliczania kwoty za niepełny miesiąc (np. przy urodzeniu dziecka lub ukończeniu 18. roku życia), w tym zaokrąglania do 10 groszy. Ustala również podział świadczenia na połowy dla rodziców sprawujących opiekę naprzemienną.

Treść przepisu

Art. 5. 1. Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko. 2. W przypadku urodzenia dziecka albo ukończenia przez dziecko 18. roku życia kwotę świadczenia wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc ustala się, dzieląc kwotę tego świadczenia przez liczbę wszystkich dni kalendarzowych w tym miesiącu, a otrzymaną kwotę mnoży się przez liczbę dni kalendarzowych, za które to świadczenie przysługuje. Kwotę świadczenia wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc zaokrągla się do 10 groszy w górę. 2a. W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzio-nych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego. 2b. Jeżeli zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego ustawodawstwo polskie nie jest ustawodawstwem wyznaczonym jako mające pierwszeństwo, świadczenie wychowawcze przysługuje odpowiednio w wy-sokości określonej w ust. 1–2a. 3. (uchylony) 4. (uchylony)

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 30 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy