art. 13

Art. 13. 1. Zespoły wyjazdowe: 1) z lekarzem - odpowiadają wymaganiom dla zespołu ratownictwa medycznego specjalistycznego, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym; 2) bez lekarza - odpowiadają wymaganiom dla zespołu ratownictwa medycznego podstawowego, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. 2. Lotnicze zespoły ratunkowe, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. c, oraz zespoły wyjazdowe, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, nie mogą być jednocześnie jednostkami systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. 3. Patrol pieszy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, składa się co najmniej z dwóch osób, z których co najmniej jedna to: 1) pielęgniarka lub 2) ratownik medyczny, lub 3) ratownik, o którym mowa w art. 13 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, zwany dalej „ratownikiem”. 4. Patrol ruchomy, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, składa się z jednej osoby, posiadającej co najmniej uprawnienia ratownika, wyposażonej w czterokołowiec w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 128 i 379, ze zm.)5)Tekst jednolity nie uwzględnia zmian ogłoszonych w Dz. U. z 2017 r. poz. 60.. 5. W stałym punkcie pomocy medycznej, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, pomocy medycznej udzielają co najmniej dwie osoby będące: 1) lekarzem lub 2) ratownikiem medycznym, lub 3) pielęgniarką, lub 4) ratownikiem. 6. W namiocie szpitalnym, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 1 lit. d, pomocy medycznej udziela co najmniej jeden lekarz oraz co najmniej pięć osób będących: 1) lekarzem lub 2) ratownikiem medycznym, lub 3) pielęgniarką. 7. Osoby udzielające pomocy medycznej w ramach zespołu wyjazdowego, patrolu pieszego i patrolu ruchomego mogą udzielać tej pomocy na całym obszarze objętym zabezpieczeniem medycznym ŚDM. 8. Zespoły wyjazdowe, lotnicze zespoły ratunkowe, patrole piesze, patrole ruchome, stałe punkty pomocy medycznej i namioty szpitalne są wyposażone w środki łączności bezprzewodowej umożliwiające natychmiastową łączność z innymi osobami wykonującymi zadania związane z zabezpieczeniem medycznym ŚDM oraz zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego. 96)W brzmieniu ustalonym przez art. 58 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Osoby z jednostek podległych Ministrowi Obrony Narodowej wyznaczone do wsparcia zabezpieczenia medycznego ŚDM mogą udzielać pomocy medycznej także osobom innym niż wymienione w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1638, 1948 i 2260). Realizacja zadań odbywa się na podstawie planu i nie wymaga zawarcia umowy, o której mowa w art. 15 ust. 1. 107)Dodany przez art. 58 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Osobom, o których mowa w ust. 9, Minister Obrony Narodowej zapewni ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za szkody będące następstwem czynności realizowanych w ramach pomocy medycznej, o których mowa w ust. 11, albo niezgodnego z prawem zaniechania udzielania tych świadczeń. 117)Dodany przez art. 58 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Realizacja zadań zabezpieczenia medycznego ŚDM w zakresie czynności ratunkowych, leczenia, ewakuacji medycznej i transportu sanitarnego przez osoby, o których mowa w ust. 9, będzie się odbywać z wykorzystaniem pojazdów sanitarnych, statków powietrznych, etatowego i tabelarycznego sprzętu i wyposażenia medycznego, medycznych środków materiałowych oraz leków będących na wyposażeniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 148)W brzmieniu ustalonym przez art. 58 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.. Pomoc medyczna udzielana w namiocie szpitalnym przez zespół wyjazdowy z lekarzem i zespół wyjazdowy bez lekarza, lotniczy zespół ratunkowy, patrol pieszy lub patrol ruchomy lub w stałym punkcie pomocy medycznej jest dokumentowana w karcie informacyjnej KPP/MCR. Wzór karty informacyjnej KPP/MCR jest określony w załączniku do ustawy.