§ 7
Dz.U. 2016 poz. 562
Treść przepisu
§ 7.
1.
Podstawę ewidencji składki przypisanej stanowi dokument potwierdzający zawarcie umowy
ubezpieczenia, w tym aneksy do zawieranych umów ubezpieczenia zawierające obliczenie
składki, zwane dalej „dokumentami ubezpieczeniowymi”.
2.
Dokumenty ubezpieczeniowe określają co najmniej:
1)
strony umowy ubezpieczenia;
2)
zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń;
3)
okres ubezpieczenia;
4)
wysokość sumy ubezpieczenia lub sumy gwarancyjnej;
5)
wysokość należnej składki.
3.
Zestawienia zbiorcze dokumentów ubezpieczeniowych mogą mieć zastosowanie:
1)
w przypadku gdy dokument ubezpieczenia jest wydawany z chwilą opłacenia całej składki;
2)
w rozliczeniach z pośrednikami ubezpieczeniowymi - w odniesieniu do każdego pośrednika
oddzielnie;
3)
w rozliczeniach z ubezpieczającymi z tytułu ubezpieczeń objętych umowami generalnymi
- w odniesieniu do każdego ubezpieczającego oddzielnie.
4.
Zestawienia zbiorcze dokumentów ubezpieczenia sporządza się według grup i rodzajów
ubezpieczeń.
5.
Dokumenty ubezpieczeniowe wraz z załącznikami oraz dodatkowymi dokumentami związanymi
z umową ubezpieczenia należy wystawiać w sposób chronologiczny, uniemożliwiający ich
podwójną rejestrację.
6.
Niewykorzystane druki polis oraz inne druki ścisłego zarachowania potwierdzające zawarcie
umowy ubezpieczenia należy inwentaryzować co najmniej raz w roku obrotowym, a ewentualne
różnice w liczbie tych druków rozliczać w tym samym roku obrotowym.
7.
Ewidencję składki przypisanej należy prowadzić w sposób umożliwiający identyfikację
umowy ubezpieczenia, której składka dotyczy.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy