§ 7
Dz.U. 2016 poz. 85NOT_IN_FORCE
Treść przepisu
§ 7.
1.
Jeżeli interpretacja wyników badań elementów fizykochemicznych wskazuje na występowanie
znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych stężeń substancji zanieczyszczających,
grupy tych substancji lub substancji wyrażonej jako wskaźnik, występujących w jednolitej
części wód podziemnych uznanej za zagrożoną, określa się te trendy, bazując na metodach
statystycznych stosowanych do serii pomiarowych, oraz wyznacza się punkt początkowy
inicjowania działań mających na celu ich odwrócenie.
2.
Przy określaniu znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych, o których mowa
w ust. 1, uwzględnia się rok bazowy i poziomy początkowe określone w przepisach wydanych
na podstawie art. 155b ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne.
3.
W celu uniknięcia błędu systematycznego w określaniu znaczących i utrzymujących się
trendów wzrostowych, o których mowa w ust. 1, wszelkie wyniki poniżej granicy oznaczalności
ustala się na poziomie połowy wartości danej granicy oznaczalności występującej w
szeregu czasowym, z wyjątkiem wartości dla sumy pestycydów.
4.
Punktem początkowym inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się
trendy wzrostowe jest stan, w którym stężenie substancji zanieczyszczającej osiąga
poziom 75% wartości progowej.
5.
Wyznacza się wcześniejszy niż określony w ust. 4 punkt początkowy inicjowania działań
mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe, aby zapobiec istotnym
dla środowiska niekorzystnym zmianom jakości wód podziemnych lub przynajmniej złagodzić
je w możliwie największym stopniu, w sposób najefektywniejszy z punktu widzenia kosztów.
6.
Wyznacza się późniejszy niż określony w ust. 4 punkt początkowy inicjowania działań
mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe, w przypadku gdy szybkość
nasilania się trendu i jego odwracalny charakter sprawiają, że przyjęcie późniejszego
punktu początkowego inicjowania działań mających odwrócić trend nadal umożliwia, w
sposób najbardziej efektywny, zapobieżenie istotnym dla środowiska niekorzystnym zmianom
jakości wód podziemnych lub przynajmniej ich złagodzenie w możliwie największym stopniu.
Przyjęcie takiego późniejszego punktu początkowego inicjowania nie może prowadzić
do opóźnienia terminów osiągnięcia celów środowiskowych.
7.
Jeżeli interpretacja wyników badań elementów fizykochemicznych wskazuje na występowanie
znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych, o których mowa w ust. 1, ale granica
wykrywalności substancji zanieczyszczającej nie pozwala na stwierdzenie istnienia
trendu na poziomie 75% wartości progowej, określa się te trendy, wyznaczając inny
niż określony w ust. 4 punkt początkowy inicjowania działań mających odwrócić znaczące
i utrzymujące się trendy wzrostowe.
8.
Punkt początkowy, o którym mowa w ust. 4-7, nie podlega zmianie w ciągu 6 letniego
cyklu aktualizacji planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, o którym mowa
w art. 114 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne.
9.
Jeżeli jest to konieczne do oceny wpływu zanieczyszczeń występujących w obrębie jednolitej
części wód podziemnych, w szczególności pochodzących ze źródeł punktowych i skażeń
na powierzchni terenu, które mogą stanowić zagrożenie dla osiągnięcia celów środowiskowych,
przeprowadza się dodatkową ocenę trendów odnoszących się do wykrytych zanieczyszczeń
w celu potwierdzenia, że zanieczyszczenia pochodzące ze skażonych miejsc:
1)
nie rozszerzają się,
2)
nie powodują pogorszenia stanu chemicznego danej jednolitej części wód podziemnych
lub grupy takich części oraz
3)
nie stanowią zagrożenia dla zdrowia i środowiska.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 11.07.2026. · PDF źródłowy