§ 31

§ 31. 1. Wytwornice pary projektuje się w sposób zapewniający: 1) utrzymanie ich wysokiej integralności konstrukcyjnej; 2) odprowadzanie ciepła z reaktora podczas normalnej eksploatacji, a także przewidywanych zdarzeń eksploatacyjnych i warunków awaryjnych - jeżeli istnieje naturalna cyrkulacja chłodziwa w obiegu chłodzenia reaktora oraz jest dostępny awaryjny system wody zasilającej. 2. Pęczek grzejny wytwornicy pary projektuje się zgodnie z następującymi wymogami: 1) rurki spawa się po pierwotnej stronie ściany sitowej, a po stronie wtórnej roztłacza się do zlikwidowania szczeliny między rurką a otworem w ścianie sitowej, stosując metodę roztłaczania zmniejszającą naprężenia; 2) elementy wsporcze dystansujące i podtrzymujące rurki w pęczku grzejnym oraz elementy antywibracyjne projektuje się w sposób zapobiegający degradacji pęczka grzejnego wskutek drgań oraz minimalizujący ścieranie się rurek i gromadzenie się produktów korozji; 3) rurki pęczka grzejnego wytwarza się z materiałów odpornych na ścieranie w kontakcie z elementami wsporczymi i antywibracyjnymi; 4) wielkość powierzchni wymiany ciepła przyjmuje się z odpowiednim zapasem, uwzględniając zanieczyszczenia i zaślepienia rurek w trakcie eksploatacji; 5) pęczek grzejny zabezpiecza się przed dostaniem się luźnych przedmiotów z obiegu wtórnego. 3. Do rozwiązań konstrukcyjnych innych elementów wewnętrznych wytwornicy pary stosuje się następujące wymagania: 1) układ przestrzenny konstrukcji wewnętrznych minimalizuje powierzchnię osadzania się szlamu i wymusza przemieszczanie się szlamu do miejsca, z którego może być on łatwo usunięty; 2) zapewnia się odpowiednią efektywność separatorów wilgoci i osuszaczy pary w celu uzyskania wymaganego stopnia suchości pary. 4. W celu ułatwienia prowadzenia rewizji, konserwacji, naprawy i modernizacji wewnętrzne elementy wytwornic pary konstruuje się w sposób zapewniający: 1) po stronie pierwotnej: a) zlokalizowanie włazów w łatwo dostępnych miejscach, b) dostęp do złączy spawanych poddawanych rewizji, c) wyposażenie każdej zaślepki króćca w uchwyt do mocowania; 2) po stronie wtórnej: a) łatwy dostęp z zewnątrz w celu rewizji ściany sitowej i jej czyszczenia, b) dostęp do złączy spawanych poddawanych rewizji, c) odpowiednie przestrzenie między sekcjami rurek wytwornicy pary, uwzględniające zaprojektowaną metodę usuwania osadów.