art. 4c ust. 1

Ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych

Dz.U. 2016 poz. 961
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa bezwzględne zakazy oraz minimalne odległości, jakie należy zachować przy lokalizacji elektrowni wiatrowych względem chronionych obszarów przyrody, takich jak parki narodowe, rezerwaty przyrody, parki krajobrazowe i tereny Natura 2000.

Treść przepisu

Art. 4c13)Dodany przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.. 1. Zakazuje się lokalizacji elektrowni wiatrowych na terenach parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych i obszarów Natura 2000 w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r. poz. 1336, 1688 i 1890). 2. W przypadku lokalizacji elektrowni wiatrowej odległość elektrowni od: 1) parku narodowego - jest równa lub większa od dziesięciokrotności całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej; 2) rezerwatu przyrody - wynosi nie mniej niż 500 metrów. 3. Ustanawianie parków narodowych i rezerwatów przyrody nie wymaga zachowania odległości, o których mowa w ust. 2. 4. Przez odległości, o których mowa w ust. 2, rozumie się najkrótszy odcinek łączący punkt na granicy obszaru, dla którego ustanowiono formę ochrony przyrody, o której mowa w ust. 2, i linię, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy