art. 338

Ustawa z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji

Dz.U. 2016 poz. 996
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa maksymalne wysokość kar pieniężnych nakładanych przez KNF na podmioty zarządzane oraz osoby odpowiedzialne za naruszenia obowiązków informacyjnych i organizacyjnych w sektorze finansowym, z możliwością podwyższenia kary do dwukrotności uzyskanej korzyści.

Treść przepisu

Art. 338. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 335, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną na podmiot zarządzany przez te osoby, do wysokości 10 % przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną do wysokości 10 % prognozowanego przychodu określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu, niewyższą jednak niż 100 000 000 zł. 1a. W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści uzyskanych w wyniku niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 335 ust. 1 i 2, przez podmiot zarządzany przez osoby, o których mowa w tych przepisach, Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na te osoby karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, do wysokości dwukrotności kwoty uzyska-nych korzyści. 2. Komisja Nadzoru Finansowego, wydając decyzję, o której mowa w ust. 1, uwzględnia: 1) wagę naruszenia i czas jego trwania; 2) przyczyny naruszenia przepisów; 3) sytuację finansową podmiotu, na który jest nakładana kara oraz 4) uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy