§ 14
Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie ratownictwa górniczego
Dz.U. 2017 poz. 1052
Treść przepisu
§ 14.
1.
Ratownikiem górniczym może być osoba, która:
1)
ma odpowiedni stan zdrowia oraz predyspozycje psychologiczne potwierdzone specjalistycznymi
badaniami lekarskimi i psychologicznymi, zorganizowanymi i przeprowadzonymi przez
podmiot zawodowo trudniący się ratownictwem górniczym lub przez przedsiębiorcę spełniającego
wymagania dla podmiotu zawodowo trudniącego się ratownictwem górniczym;
2)
ukończyła kurs dla kandydatów na ratowników górniczych i zdała egzamin;
3)
włada językiem polskim w mowie i w piśmie w stopniu niezbędnym do wykonywania czynności
ratownika górniczego.
2.
Ratownik górniczy:
1)
uczestniczy w pogotowiu ratowniczym, bierze udział w ćwiczeniach, pracach profilaktycznych
i akcjach ratowniczych;
2)
w przypadku wezwania niezwłocznie zgłasza się do kopalnianej stacji ratownictwa górniczego
lub wyznaczonego miejsca w sposób określony w planie ratownictwa;
3)
poddaje się, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, okresowym specjalistycznym badaniom
lekarskim;
4)
uczestniczy co pięć lat w kursie okresowym dla ratowników górniczych.
3.
Jeżeli ratownik górniczy nie wywiązuje się z obowiązków, o których mowa w ust. 2,
z przyczyn przez niego zawinionych, kierownik kopalnianej stacji ratownictwa górniczego
skreśla ratownika górniczego z ewidencji członków drużyny ratowniczej zakładu górniczego.
4.
Ponowny wpis do ewidencji członków drużyny ratowniczej zakładu górniczego następuje
po wykonaniu obowiązków, o których mowa w ust. 2.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy