§ 142
Dz.U. 2017 poz. 1118
Treść przepisu
§ 142.
1.
ilość powietrza doprowadzana do wyrobisk zapewnia utrzymanie w tych wyrobiskach wymaganego
składu powietrza i temperatury.
2.
Wszystkie dostępne wyrobiska i pomieszczenia przewietrza się w taki sposób, aby zawartość
tlenu w powietrzu nie była mniejsza niż 19% objętościowo, a stężenie gazów w powietrzu
było nie większe niż dla:
1)
dwutlenku węgla 1%;
2)
tlenku węgla 0,0026%;
3)
tlenku azotu 0,00026%;
4)
dwutlenku siarki 0,000075%;
5)
siarkowodoru 0,0007%.
3.
W zakładach górniczych stosujących maszyny z napędem spalinowym, zawartość tlenków
azotu określa się na podstawie stężenia dwutlenku azotu.
4.
Prawidłowość wskazań i działań przyrządów automatycznych oraz indywidualnych stosowanych
do pomiarów stężeń gazów, o których mowa w ust. 2, kontroluje się za pomocą mieszanek
wzorcowych.
5.
Dopuszcza się występowanie przekroczeń stężeń gazów określonych w ust. 2 w wyniku
stosowania dopuszczalnych procesów technologicznych, w szczególności robót strzałowych,
prac spawalniczych, pracy maszyn z napędem spalinowym lub wydzielania się gazów wskutek
urabiania, na zasadach określonych przez kierownika ruchu zakładu górniczego.
6.
Kierownik ruchu zakładu górniczego ustala:
1)
miejsca i sposób oraz częstotliwość wykonywania pomiarów stężeń gazów określonych
w ust. 2;
2)
osoby odpowiedzialne za prowadzenie pomiarów stężeń gazów określonych w ust. 2.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy