§ 413

Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu podziemnych zakładów górniczych

Dz.U. 2017 poz. 1118
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasady utrzymania stref zabezpieczających przed rozprzestrzenianiem się wybuchu pyłu węglowego w wyrobiskach zagrożonych wybuchem, w tym wymogi dotyczące ich lokalizacji oraz metody zmywania lub opylania tych stref wodą, pyłem kamiennym lub środkami higroskopijnymi.

Treść przepisu

§ 413. 1. Strefy zabezpieczające przed przeniesieniem się wybuchu pyłu węglowego utrzymuje się w wyrobiskach zaliczonych zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 118 ust. 4 ustawy do klasy a lub B zagrożenia wybuchem pyłu węglowego: 1) na długości wyrobiska: a) przewietrzanego za pomocą lutniociągu, b) w którym została wyznaczona strefa szczególnego zagrożenia tąpaniami; 2) na odcinku wyrobiska: a) w którym są zainstalowane kable lub przewody elektroenergetyczne - w przypadku wyrobiska zaliczonego do stopnia „c” niebezpieczeństwa wybuchu metanu, b) o długości nie mniejszej niż: - 200 m od miejsc możliwego zapoczątkowania wybuchu pyłu węglowego, określonych zgodnie z tymi przepisami, - 25 m od miejsc, w których znajdują się rozdzielnie, stacje transformatorowe, prostowniki i stycznikownie; 3) na długości ściany - w przypadku jej zbrojenia lub likwidacji. 2. Strefy zabezpieczające na całym obwodzie wyrobiska: 1) zmywa się wodą albo 2) opyla pyłem kamiennym albo 3) zmywa wodą i opyla pyłem kamiennym albo 4) zmywa wodą i rozsypuje środki higroskopijne.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy