art. 5
Dz.U. 2017 poz. 1132
Treść przepisu
Art. 5.
1.
Mały lub średni przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność solidarną wyłącznie wobec swoich
nabywców bezpośrednich lub nabywców pośrednich lub dostawców bezpośrednich lub dostawców
pośrednich, jeżeli:
1)
jego udział w rynku właściwym jest niższy niż 5% przez cały okres trwania naruszenia
prawa konkurencji oraz
2)
poniesienie przez niego odpowiedzialności solidarnej bez ograniczeń wynikających z
niniejszego przepisu stanowiłoby nieodwracalne zagrożenie dla ekonomicznej opłacalności
jego działalności i skutkowałoby całkowitą utratą wartości jego przedsiębiorstwa
- chyba że mały lub średni przedsiębiorca pełnił kierowniczą rolę w naruszeniu prawa
konkurencji lub nakłonił innych przedsiębiorców do udziału w tym naruszeniu lub uprzednio
organ ochrony konkurencji lub sąd stwierdził naruszenie przez niego prawa konkurencji.
2.
Podmiot zwolniony z kary ponosi odpowiedzialność solidarną wobec swoich nabywców bezpośrednich
lub nabywców pośrednich lub dostawców bezpośrednich lub dostawców pośrednich, a wobec
pozostałych poszkodowanych tylko wówczas, gdy uzyskanie pełnego odszkodowania od innych
sprawców naruszenia nie jest możliwe.
3.
Wysokość kwoty, której na podstawie art. 441 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”, może żądać sprawca naruszenia, który naprawił
szkodę, od podmiotu zwolnionego z kary nie może być wyższa niż wysokość szkody wyrządzonej
przez podmiot zwolniony z kary jego nabywcom bezpośrednim lub nabywcom pośrednim lub
dostawcom bezpośrednim lub dostawcom pośrednim. Ograniczenie to nie ma zastosowania,
jeżeli szkoda dotyczy poszkodowanego niebędącego nabywcą bezpośrednim lub nabywcą
pośrednim lub dostawcą bezpośrednim lub dostawcą pośrednim któregokolwiek ze sprawców
naruszenia ponoszących odpowiedzialność solidarną.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy