§ 6

§ 6. 1. Czynności diagnostyki patomorfologicznej, mające na celu ustalenie rozpoznania patomorfologicznego w celach profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych, obejmują: 1) wykonywanie badań pośmiertnych; 2) wykonywanie badań śródoperacyjnych; 3) wykonywanie badań makroskopowych materiału tkankowego; 4) badanie mikroskopowe materiału tkankowego; 5) badanie materiału metodą mikroskopii elektronowej; 6) badanie materiału metodą hybrydyzacji wewnątrztkankowej; 7) badanie mikroskopowe materiału cytologicznego; 8) badanie materiału metodą cytometrii przepływowej; 9) pobranie próbki z materiału do badania metodami molekularnymi; 10) pobranie materiału cytologicznego do oceny mikroskopowej; 11) przygotowanie materiału tkankowego do badania mikroskopowego; 12) przygotowanie materiału cytologicznego do badania mikroskopowego; 13) przygotowanie materiału do badania mikroskopowego metodami histochemicznymi; 14) przygotowanie materiału do badania mikroskopowego metodami immunohistochemicznymi; 15) przygotowanie materiału tkankowego do badania metodami mikroskopii elektronowej; 16) rozpoznanie patomorfologiczne: a) makroskopowe, b) mikroskopowe. 2. Osobą uprawnioną do wykonywania czynności diagnostyki patomorfologicznej, o których mowa w: 1) ust. 1, jest lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie patomorfologii lub lekarz posiadający specjalizację drugiego stopnia w dziedzinie patomorfologii; 2) ust. 1 pkt 1-15 i pkt 16 lit. a, jest lekarz posiadający specjalizację pierwszego stopnia w dziedzinie patomorfologii, lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury po ukończonym module podstawowym lub w trakcie specjalizacji po ukończonym trzecim roku szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie patomorfologii lub lekarz rezydent pod nadzorem lekarza specjalisty w dziedzinie patomorfologii; 3) ust. 1 pkt 7, jest diagnosta laboratoryjny posiadający specjalizację w dziedzinie cytomorfologii medycznej lub diagnosta laboratoryjny posiadający udokumentowane, co najmniej trzyletnie, doświadczenie w ocenie preparatów cytologicznych, który wykonał w tym okresie co najmniej 15 000 ocen badań tych preparatów; 4) ust. 1 pkt 3, 5, 6, 9 i 11-15, jest diagnosta laboratoryjny, technik analityki medycznej lub osoba z wyższym wykształceniem umożliwiającym przygotowanie materiału do badania patomorfologicznego; 5) ust. 1 pkt 11-15, jest osoba, która w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia była zatrudniona w zakładzie patomorfologii, zakładzie albo pracowni neuropatologii, pracowni histopatologii lub pracowni cytologii, która posiada udokumentowane, co najmniej pięcioletnie, doświadczenie w zakresie czynności opracowania materiału . 3. Osobą uprawnioną do wykonania czynności diagnostyki patomorfologicznej w zakresie pobierania od pacjenta albo ze zwłok tkanki z mózgu, rdzenia, nerwów obwodowych lub mięśni szkieletowych, o których mowa w: 1) ust. 1, jest lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie neuropatologii, lekarz posiadający specjalizację drugiego stopnia w dziedzinie neuropatologii lub posiadający co najmniej trzyletnie doświadczenie w ocenie materiału tkankowego neuropatologicznego, lekarz posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie patomorfologii lub lekarz posiadający specjalizację drugiego stopnia w dziedzinie patomorfologii; 2) ust. 1 pkt 1-15 i pkt 16 lit. a, jest lekarz będący w trakcie specjalizacji w dziedzinie neuropatologii; 3) ust. 1 pkt 7, jest diagnosta laboratoryjny posiadający specjalizację w dziedzinie cytomorfologii medycznej; 4) ust. 1 pkt 3, 5, 6, 9 i 11-15, jest diagnosta laboratoryjny, technik analityki medycznej lub osoba z wyższym wykształceniem umożliwiającym przygotowanie materiału do badania neuropatologicznego.