art. 17 ust. 1

Ustawa z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia

Dz.U. 2017 poz. 599
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa dopuszczalne formy zatrudnienia i relacji prawnych dla lekarzy i farmaceutów w trakcie odbywania szkolenia specjalizacyjnego, w tym umowę o pracę, umowę cywilnoprawną lub skierowanie z innego podmiotu, oraz nakłada obowiązek zawarcia umowy o szkolenie w określonych przypadkach.

Treść przepisu

Art. 17. 1. Szkolenie specjalizacyjne może być odbywane: 1) na podstawie umowy o pracę zawartej z jednostką szkolącą na czas nieokreślony albo określony równy co najmniej okresowi trwania szkolenia specjalizacyjnego; 2) na podstawie umowy zawartej z jednostką szkolącą na czas trwania szkolenia specjalizacyjnego, określającej w szczegól-ności wzajemne prawa i obowiązki wynikające z realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego; 3) na podstawie umowy zawartej z innym podmiotem niż jednostka szkoląca i na podstawie skierowania przez ten pod-miot do jednostki szkolącej w celu odbycia szkolenia specjalizacyjnego; 4) w ramach poszerzenia zajęć programowych studiów podyplomowych odbywanych w jednostce szkolącej o program szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli jest on zgodny z zakresem studiów podyplomowych, a po ukończeniu tych studiów – w trybie określonym w pkt 1–3. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 4, kierownik jednostki szkolącej zawiera z osobą odbywającą szkolenie specjalizacyjne umowę o szkolenie określającą wzajemne prawa i obowiązki wynikające z realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy