art. 22
Dz.U. 2017 poz. 820
Treść przepisu
Art. 22.
1.
Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 19 ust. 3, 4 i 10, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między inwestorem
a dotychczasowym właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługuje
ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości. Uzgodnienia dokonuje się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.
2.
Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej stała się ostateczna, nie dojdzie
do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze
decyzji, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania. Właściwość miejscową wojewody
do ustalenia odszkodowania określa się według miejsca położenia nieruchomości, a jeżeli
nieruchomość zlokalizowana jest na terenie dwóch województw - jej większej części.
3.
Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1 i 2, ustala się na podstawie operatu
szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, według stanu nieruchomości
w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury
dostępowej przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości w dniu uzgodnienia,
o którym mowa w ust. 1, albo w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania.
Odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według zasad obowiązujących w
przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.
4.
W przypadku, o którym mowa w art. 19 ust. 4, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi
lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości odszkodowania ustalonego
z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych.
5.
Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi
wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 8 i 9, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego, nie może
przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. Roszczenia
osób uprawnionych z tytułu ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw, ustalonego zgodnie z odrębnymi przepisami.
6.
Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 19 ust. 3, lub na prawie użytkowania
wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z
tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności
zabezpieczonej hipoteką, w zakresie, w jakim wierzytelność ta nie wygasła, wraz z
odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką obliczonymi na dzień spłaty wierzyciela hipotecznego.
Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności
zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.
7.
Odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 3 wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały.
8.
Jeżeli dotychczasowy właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją
o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej wyda tę
nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie,
lecz nie później niż w terminie 28 dni od dnia otrzymania od inwestora wezwania do
wydania nieruchomości, to wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości
nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego, określonej w operacie, o
którym mowa w ust. 3.
9.
W przypadku gdy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury
dostępowej dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem,
w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny, wysokość odszkodowania przysługującego
dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu tej nieruchomości, zamieszkałemu
w tym budynku albo lokalu powiększa się o kwotę 10 000 zł.
10.
Odszkodowania za nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym podlegają przekazaniu
do depozytu sądowego na okres 10 lat. Nieodebrane w tym terminie depozyty ulegają
przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa.
11.
Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 19 ust. 3, są zlokalizowane obiekty
infrastruktury służące wykonywaniu przez jednostki samorządu terytorialnego zadań
własnych, zrealizowane lub realizowane przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu
Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych, odszkodowanie powiększa się o kwotę
podlegających zwrotowi środków pochodzących z dofinansowania wraz z odsetkami należnymi
zgodnie z przepisami regulującymi zasady zwrotu dofinansowania. Odszkodowanie w części
przenoszącej odszkodowanie należne na zasadach wynikających z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przyznaje się pod warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego,
w trybie i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania wraz
z należnymi odsetkami. Przepis ten stosuje się odpowiednio do innych niż jednostki
samorządu terytorialnego beneficjentów środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej
lub innych źródeł zagranicznych.
12.
Podmiotem właściwym do wypłaty odszkodowań jest inwestor.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy