§ 3
Dz.U. 2017 poz. 834
Treść przepisu
§ 3.
1.
Średnioroczną sprawność ogólną, oznaczoną symbolem „ η” i wyrażoną w procentach, oblicza się według wzoru:
\(
\eta = {{3,6 \cdot A_b + Q_{uq} } \over {Q_b - Q_{bck} }} \cdot 100\%
\)
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Ab-
całkowitą ilość energii elektrycznej brutto, rozumianą jako sumę ilości wytworzonej
energii elektrycznej brutto i ilości energii elektrycznej odpowiadającej energii mechanicznej
brutto, wytworzonych w jednostce kogeneracji, w [MWh],
Quq-
ilość ciepła użytkowego w kogeneracji, w [GJ],
Qb-
ilość energii chemicznej zawartej w paliwach zużytych w jednostce kogeneracji, w [GJ],
Qbck-
ilość energii chemicznej zawartej w paliwach zużytych do wytworzenia ciepła użytkowego
w jednostce kogeneracji poza procesem kogeneracji, w [GJ].
2.
Ilość wytworzonej energii elektrycznej brutto oblicza się jako sumę ilości wytworzonej
energii elektrycznej brutto zmierzonej na zaciskach generatorów lub ogniw paliwowych
wchodzących w skład jednostki kogeneracji.
3.
Ilość energii elektrycznej odpowiadającej energii mechanicznej brutto wytworzonej
w jednostce kogeneracji oblicza się jako sumę ilości energii wykorzystanej na potrzeby
własne jednostki kogeneracji do bezpośredniego napędzania urządzeń lub dostarczonej
na zewnątrz tej jednostki. Energię mechaniczną przelicza się na energię elektryczną
w stosunku 1:1.
4.
Ilość ciepła użytkowego w kogeneracji, oznaczoną symbolem „ Quq”, o którym mowa w ust. 1, obejmuje ilość ciepła użytkowego w kogeneracji uzyskanego
z upustów i wylotów turbin parowych, kotłów odzysknicowych, ciepłowniczych turbin
gazowych i silników spalinowych, stanowiących wyodrębniony zespół urządzeń jednostki
kogeneracji, oraz dostarczonego do instalacji lub sieci ciepłowniczej i przeznaczonego:
1)
do ogrzewania budynków i przygotowania ciepłej wody użytkowej;
2)
do przemysłowych procesów technologicznych;
3)
dla obiektów wykorzystywanych do produkcji rolnej, roślinnej lub zwierzęcej, w celu
zapewnienia odpowiedniej temperatury i wilgotności w tych obiektach;
4)
do wytwarzania chłodu w przypadkach, o których mowa w pkt 1-3.
5.
Do ilości ciepła użytkowego w kogeneracji nie wlicza się ciepła wykorzystywanego do
dalszego wytwarzania energii elektrycznej lub mechanicznej oraz ciepła użytkowego
wytworzonego w jednostce kogeneracji poza procesem kogeneracji.
6.
Ilość energii chemicznej zawartej w paliwach zużytych w jednostce kogeneracji określa
się na podstawie wartości opałowej tych paliw i ich ilości, stosując metodę bezpośrednią.
7.
W przypadku gdy stosowanie metody bezpośredniej, o której mowa w ust. 6, z powodów
technicznych jest niemożliwe lub koszty jej stosowania są niewspółmiernie wysokie
w stosunku do wartości energii z wysokosprawnej kogeneracji wytworzonej w jednostce
kogeneracji, a metoda pośrednia daje co najmniej taką samą dokładność jak metoda bezpośrednia,
to ilość energii chemicznej zawartej w paliwach zużytych w jednostce wytwórczej, w
skład której wchodzą jednostki kogeneracji, można rozdzielić na poszczególne urządzenia
wchodzące w skład tej jednostki wytwórczej, stosując metodę pośrednią.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy