art. 7 ust. 3

Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o czasie pracy na statkach żeglugi śródlądowej

Dz.U. 2017 poz. 993
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje zasady przyznawania dni odpoczynku w ramach rozkładu czasu pracy na statkach żeglugi śródlądowej, w tym mechanizm wyrównywania dni pracy i odpoczynku (system równoważny) oraz sposób naliczania dodatkowego odpoczynku przy pracy w większej liczbie dni niż dni wolne.

Treść przepisu

Art. 7. 1. Jeżeli rozkład czasu pracy przewiduje mniejszą lub równą liczbę dni pracy w stosunku do liczby dni odpoczynku, wówczas pracownikowi przysługuje bezpośrednio po kolejnych dniach pracy równoważna liczba kolejnych dni odpoczynku. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w rozkładzie czasu pracy: 1) pracownikowi zapewniono okres odpoczynku, o którym mowa w art. 133 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, oraz 2) bezpośrednio po kolejnych dniach pracy pracownikowi zapewniono minimalną liczbę dni odpoczynku zgodnie z ust. 3, oraz 3) zwiększona lub zmniejszona liczba dni pracy została wyrównana w stosunku do liczby dni odpoczynku w okresie rozliczeniowym. 3. Jeżeli rozkład czasu pracy przewiduje większą liczbę dni pracy w stosunku do liczby dni odpoczynku, wówczas pracownikowi przysługuje bezpośrednio po kolejnych dniach pracy 0,2 dnia odpoczynku za każdy dzień pracy. Przy ustalaniu liczby przysługujących pracownikowi dni odpoczynku niepełne dni odpoczynku uwzględnia się w całości.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy