art. 11
Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o tachografach
Dz.U. 2018 poz. 1480
Treść przepisu
Art. 11.
1.
Zezwolenie wydaje się na wniosek, który zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz miejsce i adres zamieszkania albo firmę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
numer wnioskodawcy w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w
Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, o ile dotyczy;
3)
numer ewidencji podatkowej (NIP), o ile dotyczy;
4)
określenie zakresu działalności;
5)
wskazanie miejsca albo miejsc prowadzenia działalności;
6)
skróconą nazwę wnioskodawcy stosowaną na tabliczkach instalacyjnych oraz kartach warsztatowych;
7)
imiona i nazwiska techników warsztatu, którzy będą wykonywać instalacje, sprawdzenia,
przeglądy i naprawy odpowiednio tachografów analogowych lub cyfrowych, zgodnie z zakresem
wnioskowanej działalności, oraz ich:
a)
numery PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL - numer i nazwę dokumentu
potwierdzającego tożsamość oraz nazwę organu, który wydał ten dokument, oraz
b)
numery certyfikatów technika warsztatu;
8)
datę sporządzenia wniosku oraz podpis wnioskodawcy.
2.
Do wniosku o wydanie zezwolenia dołącza się:
1)
wykaz posiadanych urządzeń niezbędnych do wykonywania instalacji, sprawdzania, przeglądów
lub napraw, odpowiednio w zakresie tachografów analogowych lub cyfrowych;
2)
opis procedur w zakresie wnioskowanej działalności określający sposób:
a)
używania kart warsztatowych i ich zabezpieczania oraz zachowania bezpieczeństwa użytkowania
kart warsztatowych,
b)
ewidencjonowania, przechowywania, stosowania oraz zabezpieczania materiałów i wyposażenia
używanego do nakładania zabezpieczeń oraz sprawowania kontroli nad tymi materiałami
i wyposażeniem,
c)
wykonywania instalacji, sprawdzania, przeglądów lub napraw tachografów, zgodnie z
zakresem wnioskowanej działalności, w tym w zakresie:
-
metod sprawdzania,
-
stosowania przyrządów pomiarowych i spełniania wymagań określonych dla tych przyrządów,
-
szacowania niepewności pomiarów,
d)
przechowywania danych pobranych z kart warsztatowych,
e)
pobierania z tachografu cyfrowego zapisanych w nim danych, ich przechowywania i przekazywania,
f)
zapewnienia bezstronności i niezależności od podmiotów, na rzecz których są świadczone
usługi, oraz braku konfliktu interesów z tymi podmiotami,
g)
organizacji kontroli wewnętrznej,
h)
uregulowania zakresu uprawnień i odpowiedzialności pracowników;
3)
oświadczenie wnioskodawcy złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia o:
a)
braku prawomocnego skazania za przestępstwa przeciwko działalności instytucji państwowych
oraz samorządu terytorialnego, wymiarowi sprawiedliwości, porządkowi publicznemu,
ochronie informacji, wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi
pieniędzmi i papierami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe oraz za przestępstwo,
o którym mowa w art. 50,
b)
nieprowadzeniu działalności polegającej na wykonywaniu przewozów drogowych pojazdem,
do którego ma zastosowanie obowiązek instalacji i użytkowania tachografu, w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
(Dz. U. z 2024 r. poz. 728 i 731), zwanej dalej „ustawą o transporcie drogowym”, oraz braku zależności od podmiotu
wykonującego taki przewóz drogowy i braku uprawnienia do reprezentowania tego podmiotu
oraz niewykonywaniu czynności na rzecz tego podmiotu, które mogą powodować powstanie
konfliktu interesów polegającego na braku bezstronności i niezależności od tego podmiotu,
c)
nieprowadzeniu działalności zawodowej, która mogłaby stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa
systemu tachografów, zdefiniowanego w dodatku 10 załącznika 1B do rozporządzenia Rady
(EWG) nr 3821/85 oraz załączniku 1C do rozporządzenia (UE) 2016/799,
d)
zatrudnieniu osób, o których mowa w ust. 1 pkt 7, o ile je zatrudnia.
3.
Jeżeli wnioskodawca nie jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, oświadczenia,
o których mowa w ust. 2 pkt 3, składają wszystkie osoby uprawnione do reprezentacji
wnioskodawcy.
4.
Składający oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3, jest obowiązany do zawarcia
w nich klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy(a) odpowiedzialności karnej
za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy