§ 3

§ 3. 1. Lek recepturowy sporządza się zgodnie z wymaganiami określonymi w Farmakopei Polskiej lub Farmakopei Europejskiej, lub innych odpowiednich farmakopeach uznawanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej. 2. Osoba sporządzająca lek recepturowy: 1) stosuje surowiec farmaceutyczny o najniższym stężeniu, jeżeli w zapotrzebowaniu nie wskazano stężenia; 2) dokonuje korekty składu leku recepturowego, jeżeli podany skład może tworzyć niezgodność chemiczną lub fizyczną, mogącą zmienić działanie leku lub jego wygląd, przez: a) dodanie surowca farmaceutycznego ułatwiającego prawidłowe przygotowanie postaci leku lub pozwalającego na uzyskanie jednolitego dawkowania, b) prawidłowy dobór surowców farmaceutycznych, zapewniających rozpuszczenie wszystkich składników leku w celu uzyskania jego właściwej postaci, c) zmianę postaci surowca farmaceutycznego z rozpuszczalnej na nierozpuszczalną lub odwrotnie, z uwzględnieniem koniecznej różnicy w ilości surowca; 3) zmniejsza ilość surowca farmaceutycznego w składzie leku recepturowego do wielkości określonej przez dawkę maksymalną, jeśli: a) dawka maksymalna jest dla tego surowca ustalona, b) ze składu oraz sposobu użycia podanego w zapotrzebowaniu wynika, że nastąpiło przekroczenie dawki maksymalnej, a wystawiający zapotrzebowanie nie uczynił adnotacji o konieczności zastosowania dawki wskazanej w składzie leku; 4) może dokonywać innych zmian dotyczących składu leku recepturowego po porozumieniu się z osobą, która zapotrzebowanie wystawiła; 5) umieszcza na zapotrzebowaniu adnotacje o dacie i czasie sporządzania leku recepturowego; 6) umieszcza na zapotrzebowaniu identyfikator pracownika medycznego, o którym mowa w art. 17c ust. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia; 7) umieszcza podpis elektroniczny - w przypadku zapotrzebowania w postaci elektronicznej albo własnoręczny podpis i pieczątkę - w przypadku zapotrzebowania w postaci papierowej. 3. Osoba sporządzająca lek recepturowy może dokonywać zmian innych niż wymienione w ust. 2 pkt 3 i 4 jedynie po porozumieniu się z osobą, która wystawiła zapotrzebowanie. 4. Osoba sporządzająca lek recepturowy w przypadku zapotrzebowania wystawionego w postaci papierowej odnotowuje na odwrocie zapotrzebowania dokonanie zmian, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4 i ust. 3, i potwierdza to własnoręcznym podpisem oraz pieczątką; w przypadku zapotrzebowania wystawionego w postaci elektronicznej wytwarza dokument realizacji zapotrzebowania powiązany z zapotrzebowaniem i opatruje go podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym. 5. W przypadku osoby sporządzającej lek apteczny przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.